Μία άλλη περίπτωση υποβάθμισης, αν όχι εκμηδένισης, του ρόλου του λαϊκού παράγοντα, ως προς την συμμετοχή του στην λήψη αποφάσεων τοπικού ενδιαφέροντος, είναι και αυτή που διαμορφώνεται από την λειτουργική σχέση  μεταξύ κεντρικής δημοτικής αρχής (Δήμαρχος, Δημοτικό Συμβούλιο και λοιπά θεσμικά αυτοδιοικητικά όργανα) και των αιρετών οργάνων των τοπικών κοινωνιών που  συγκροτούν το ενιαίο καλλικρατικό Δήμο.-

Για να καταστεί πιο απτή, αλλά και εμπεριστατωμένα πειστική η προαναφερόμενη άποψη μας σχετικά με την συντελούμενη (ή ήδη συντελεσμένη) υποβάθμιση αυτή θα αναφερθούμε στην περίπτωση του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής.-  

Κατ΄αρχήν ο Δήμος Μάνδρας-Ειδυλλίας, ως σύλληψη σχεδίου προς εφαρμογή, δικαίως έχει χαρακτηρισθεί ως αυτοδιοικητικό «τερατούργημα», λαμβανομένου, μεταξύ άλλων, υπόψη, ότι για την συγκρότησή του δεν ελήφθησαν καν υπόψη τα κριτήρια της γεωγραφικής, κοινωνικής, οικονομικής και αναπτυξιακής ομοιομορφίας που έθετε το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ».- Όπως έχει περίτρανα αποδειχθεί ο Δήμος Μάνδρας – Ειδυλλίας «κατασκευάστηκε» προκειμένου να εξυπηρετηθούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες και μωροφιλοδοξίες τοπικών (και όχι μόνο) παραγόντων που κινούνται στον χώρο του νεοφιλελεύθερου ΠΑ.ΣΟ.Κ., οι οποίοι (παράγοντες) αποκαλούνται, λόγω της βαθειάς αντιδημοκρατικής τους συμπεριφοράς και της περιφρόνησης που επιδεικνύουν προς τις τοπικές κοινωνίες, «κοτζαμπάσηδες του Θριασίου».-

Ο Δήμος Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής, συγκροτήθηκε, με βάση τις διατάξεις του θεσμικού πλαισίου του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» από τους Ο.Τ.Α. της Μάνδρας, των Ερυθρών, των Βιλίων και της Οινόης.- Με την συγκρότηση αυτή και την διοικητική παύση της λειτουργίας των προαναφερόμενων Ο.Τ.Α. στην θέση των Δημοτικών τους Συμβουλίων αναδείχθηκαν τα Συμβούλια των Δημοτικών Κοινοτήτων (και στην περίπτωση της Οινόης το συμβούλιο της Τοπικής Κοινότητας).- Τα κύρια χαρακτηριστικά των οργάνων αυτών με βάση το θεσμικό πλαίσιο (άρθρα 79 έως και 91 του Ν. 3852/2010) για την ενδοδημοτική αποκέντρωση ήταν και είναι τα εξής:
1) Είναι αιρετά όργανα και τα μέλη τους εκλέγονται παράλληλα με τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου.
2) Η κατανομή των εδρών δεν γίνεται με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα που έχει διαμορφωθεί στην εκλογική περιφέρεια της Δημοτικής Κοινότητας, αλλά με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα που έχει διαμορφωθεί στην όλη εκλογική περιφέρεια του Δήμου.
3) Οι αρμοδιότητές είναι σχεδόν αποκλειστικά συμβουλευτικές
4) Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων τους καθώς η τυχόν απόκτηση δυνατότητας να λαμβάνουν δεσμευτικές αποφάσεις εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δημοτικού Συμβουλίου.
5) Συνεδριάζουν τακτικά και λαμβάνουν τις όποιες (συμβουλευτικές) αποφάσεις τους με συγκεκριμένη διαδικασία που διέπεται τόσο από το νόμο όσο και από κανονισμό λειτουργίας, τον οποίο ψηφίζει το Δημοτικό Συμβούλιο
6) Η παρουσία του Προέδρου του Συμβουλίου της Δημοτικής (ή Τοπικής ) Κοινότητας είναι υποχρεωτική κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, στην περίπτωση κατά την οποία λαμβάνονται αποφάσεις, που αφορούν την εδαφική περιφέρεια της Κοινότητας ή σχετίζονται με την Κοινότητα αυτή.-

Τα πιο πάνω θεσμικά λειτουργικά χαρακτηριστικά των Συμβουλίων των Δημοτικών (ή Τοπικών) Κοινοτήτων, προσδιορίζουν όργανα τα οποία δεν έχουν αποφασιστικές αρμοδιότητες (ή αν αποκτήσουν και σε όποιο βαθμό αποκτήσουν εξαρτάται από την κυρίαρχη βούληση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου) και τα οποία σε σχέση με την κεντρική δημοτική αρχή επιτελούν έναν καθαρά διακοσμητικό ρόλο άνευ ουσιαστικής σημασίας.- Περαιτέρω στις περισσότερες περιπτώσεις τελούν σε πλήρη οργανική, διοικητική, λειτουργική και ως εκ τούτου σε πολιτική εξάρτηση από την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου ή ακόμη και από το Δήμαρχο.-

Για να βεβαιώσουμε το προαναφερόμενο πόρισμά μας δεν θα αρκεσθούμε να αναφερθούμε στα όσα, με σαφήνεια, προκύπτουν από τις νομοθετικές διατάξεις του θεσμικού πλαισίου του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, αλλά και στα όσα αναδεικνύονται από την πρακτική που μέχρι και σήμερα έχει διαμορφωθεί στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας.- Από την πρακτική αυτή, η οποία σημειωτέον, έχει διαμορφωθεί με ευθύνη όχι μόνο της πλειοψηφούσας δημοτικής αρχής, αλλά και της μεγαλύτερης μερίδας της αντιπολίτευσης ( η οποία περί άλλα τυρβάζει), προκύπτουν τα εξής:
•    Τα Συμβούλια περιορίζονται στις περιορισμένες συμβουλευτικές αρμοδιότητες που προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο, χωρίς να έχει εκχωρηθεί προς αυτά καμία περαιτέρω αρμοδιότητα από το Δημοτικό Συμβούλιο.
•    Η λειτουργία τους χαρακτηρίζεται ως υποτονική, γεγονός το οποίο βεβαιώνεται και από το ότι τα Συμβούλια συνεδριάζουν, κατά παράβαση τόσο του νόμου όσο και του κανονισμού λειτουργίας τους μία (1) φορά το δίμηνο και όχι μία (1) φορά το μήνα 
•    Η λειτουργία τους είναι επίσης διεκπεραιωτική όχι μόνο με την έννοια ότι παίζουν ένα υποβαθμισμένο και συμπληρωματικό ρόλο έναντι του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά και με την έννοια ότι μέλη τους, που ανήκουν στην σημερινή δημοτική πλειοψηφία και κυρίως οι Πρόεδροι των οργάνων αυτών παρέχουν πολλές φορές διοικητικές υπηρεσίες προς τους δημότες (έκδοση πιστοποιητικών, μεταφορά ασθενών κ.λ.π.) έχοντας κατά τον τρόπο αυτόν υπαλληλοποιηθεί.
•    Τα Συμβούλια δεν έχουν κανένα ουσιαστικό λόγο σε θέματα στρατηγικής σημασίας για θέματα όπως το επιχειρησιακό προγραμματικό σχέδιο ή το τεχνικό πρόγραμμα.
•    Τα Συμβούλια, τελώντας σε πλήρη διοικητική εξάρτηση από την συγκεντρωτική δημοτική αρχή, δεν έχουν καμία έστω και περιορισμένη εξουσία ή δεν διαθέτουν έστω και την στοιχειώδη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζουν ακόμη και για στοιχειώδη πρακτικά καθημερινά ζητήματα.- Έτσι λ.χ. ακόμη και η παράδοση μίας αίθουσας σε ένα συλλογικό φορέα προκειμένου να πραγματοποιήσει μία εκδήλωση, δεν είναι θέμα του Συμβουλίου ή του Προέδρου του, αλλά θέμα αποκλειστικής αρμοδιότητας του Δημάρχου (!!!!!!!)
•    Στο πλαίσιο του διεκπεραιωτικού τους ρόλου τα Συμβούλια περιορίζουν κάθε μορφή άμεσης δημοκρατίας, δεδομένου ότι αποφεύγουν συστηματικά «ανοικτές» διαδικασίες, κατά τις οποίες οι δημότες μπορούν να θέτουν ζητήματα τοπικού ενδιαφέροντος αναπτύσσοντας τους προβληματισμούς τους ή προτείνοντας παράλληλα λύσεις.-

Καθίσταται συνεπώς εύλογο το συμπέρασμα ότι τόσο γενικότερα στην επικράτεια, όσο και ειδικότερα στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας, η λειτουργία του θεσμού των Συμβουλίων των Δημοτικών Κοινοτήτων όχι μόνο δεν συμβάλλει στην ανάπτυξη της Αυτοδιοίκησης, ως έκφανσης της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά αντιθέτως μάλιστα χρησιμοποιείται για τον περιορισμό των δημοκρατικών αξιώσεων των πολιτών να συμμετέχουν είτε άμεσα, είτε γνήσια αντιπροσωπευτικά στην λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με τις τοπικές υποθέσεις.- Κατά την κυρίαρχη αντίληψη μάλιστα του μαύρου τρικομματικού μετώπου, αλλά και της δημοτικής πλειοψηφίας του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας, ο καλλικρατικός θεσμός των Συμβουλίων των Δημοτικών Κοινοτήτων, δεν αποτελεί παρά μηχανισμό αναπαραγωγής του πολιτικού και διοικητικού μοντέλου αυτού που απαξιώνει τον δημότη ως φορέα δημοσίων δικαιωμάτων και τον υποβαθμίζει από υπεύθυνο πολίτη σε εξαρτημένο πελάτη.-

Η δήθεν ενδοδημοτική αποκέντρωση του Ν.3852/2010, δεν αποτελεί παρά μία από τις εκφάνσεις της αυταρχικής και αντιδημοκρατικής διοικητικής δομής που προωθείται με την υλοποίηση του σχεδίου «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης».- Μία διοικητική δομή που αναιρεί τις δημοκρατικές κατακτήσεις μας και εκμηδενίζει την λαϊκής κυριαρχία με δύο πρωταρχικούς, πλην όμως βασικούς στόχους:
    α) Την ανεμπόδιστη, και χωρίς το στοιχειώδη κοινωνικό έλεγχο, εισβολή των επιχειρηματικών φορέων στον χώρο εκτέλεσης έργων υποδομής και  της παροχής δημοτικών υπηρεσιών, με σκοπό την κερδοφορία και μόνον και
    β) Τον μετασχηματισμό της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, από κύτταρο δημοκρατίας σε μηχανισμό είσπραξης τοπικών φόρων και ανταποδοτικών τελών για την επιδότηση της προαναφερόμενης κερδοφορίας

Μπροστά στην προοπτική αυτή εμείς καλούμαστε όχι μόνο να δηλώσουμε την άρνηση μας, αλλά, με τους κοινωνικούς μας αγώνες, να την ανατρέψουμε αποκαθιστώντας την αυτοδιοίκηση ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας.-