Και ενώ η επισήμανσή μας, σε προηγούμενο άρθρο, σχετικά με την δυνατότητα αδειοδότησης λειτουργίας αιολικού πάρκου στην περιοχή του όρους Πάστρα, εντός της εδαφικής περιφέρειας του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας, είχε, από πολλούς αμφισβητηθεί ως προς την βασιμότητά της, η έκδοση της, με αριθμό 3308/22.12.2011 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, ήλθε για να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες μας και να διαλύσει κάθε καλόπιστη ή κακόπιστη αμφιβολία.- Με την προαναφερόμενη απόφαση, με θέμα: «Τροποποίηση της έγκρισης επέμβασης για την εκτέλεση του έργου εγκατάστασης και λειτουργίας του αιολικού πάρκου ισχύος 32,2 MW στη θέση Γκούρι Μέλες – Κιάφα Βέρμη – Μπουζούρεζα – Αστροπελέκι Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας Περιφέρειας Αττικής», εγκρίθηκε η εγκατάσταση και λειτουργία αιολικού πάρκου ισχύους 32,2 MW, καθώς και των συνοδών έργων αυτής, της εταιρείας με την επωνυμία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΠΑΣΤΡΑ ΑΤΤΙΚΗΣ Ο.Ε.», στην προαναφερόμενη θέση και σε έκταση επιφάνειας περίπου 1.143 στρεμμάτων (!!!!).- Το εν λόγω αιολικό πάρκο θα αποτελείται από 14 ανεμογεννήτριες και κάθε ανεμογεννήτρια θα συνδεθεί στο δίκτυο Μέσης Τάσης του Αιολικού Πάρκου μέσω υπογείου ηλεκτρικού δικτύου.- Η ηλεκτρική διασύνδεση του Αιολικού πάρκου με το δίκτυο της Δ.Ε.Η. θα πραγματοποιηθεί μέσω υπογείου καλωδίου.- Οι εγκεκριμένες επεμβάσεις, οι οποίες θα λάβουν χώρα αποκλειστικά σε εκτάσεις που ανήκουν στην δημόσια περιουσία, αφορούν σε:

• ·Βελτιώσεις σε τμήμα της υφιστάμενης οδού μήκους 3.709 μέτρων.
• ·Συντήρηση υφισταμένου δασικού δρόμου μήκους 3.709 μέτρων.
• ·Διάνοιξη εσωτερικής οδοποιίας μήκους 7 χιλιομέτρων.
• ·Κατασκευή κτιρίου που θα αποτελεί το κέντρο ελέγχου του αιολικού πάρκου επιφανείας 250 τ.μ..
• ·Εκσκαφές θεμελίωσης των 14 ανεμογεννητριών, διαστάσεων 18μ.Χ18μ.Χ3μ.
• ·Διαμόρφωση 14 πλατωμάτων, 4 στρεμμάτων το καθένα από αυτά, με εργασίες εκχέρσωσης.
• ·Εκσκαφή και επανεπίχωση επί των, υπό διαμόρφωση οδών, εντός των πλατειών ανέγερσης των ανεμογεννητριών και στο χώρο επέμβασης του κτιρίου ελέγχου.

Η προαναφερόμενη απόφαση δεν αποτελεί παρά τροποποίηση της, με αριθμό 2237/09.09.2011, απόφασης του προαναφερόμενου διοικητικού οργάνου, η οποία είχε εκδοθεί πριν από 4 περίπου μήνες.- Η εγκριτική αυτή πράξη εκδόθηκε στο πλαίσιο εφαρμογής της Κοινής Υπουργικής Απόφασης Εσωτερικών, Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης, Μεταφορών και Επικοινωνιών και Εμπορικής Ναυτιλίας, με αριθμό 49828/2008[1].- Με την απόφαση αυτή ορίζεται μεταξύ άλλων και ότι : «1. Η χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων στην Αττική είναι δυνατή σε περιοχές του ορεινού όγκου της Πάστρας, του Πάνειου, του Λαυρεωτικού Ολύμπου και στο εκτός επιρροής του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος τμήμα της Μερέντας, όπως απεικονίζονται στα διαγράμματα 3 και 4.»[2].-

Η επιλογή της συγκεκριμένη θέσης για την εγκατάσταση του αιολικού πάρκου θα βλάψει ανεπανόρθωτα το φυσικό περιβάλλον, αλλά και το πολιτιστικό τοπίο.-

Όπως είχαμε και στο παρελθόν επισημάνει η επιλογή του ορεινού όγκου της Πάστρας, ως χώρου για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικών πάρκων είναι βέβαιο ότι θα επιφέρει σοβαρότατο πλήγμα τόσο στο φυσικό περιβάλλον όσο και στο ευρύτερο πολιτιστικό τοπίο.- Αν λάβουμε υπόψη μας, ότι η Πάστρα αφενός παρεμβάλλεται μεταξύ του Κιθαιρώνα και της Πάρνηθας και ουσιαστικά αποτελεί τμήμα των βουνών αυτών, που χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερο φυσικό κάλλος και αφετέρου αποτελούσε, ως προς τις νοτιοδυτικές του πλαγιές, το φυσικό ανατολικό όριο του δρόμου «Δρυός Κεφαλών», όπου και η αρχαία πόλη των Ελευθερών που ήταν σημείο εισόδου προς την επικράτεια της αρχαίας Αθήνας και εξόδου από αυτήν, τότε είναι εύκολο να κατανοήσουμε την αλλοίωση που θα υποστεί το φυσικό και ιστορικό περιβάλλον από την λειτουργία αιολικών πάρκων.- Περαιτέρω αν λάβουμε υπόψη μας, ότι στην προκειμένη περίπτωση η λειτουργία του εγκεκριμένου αιολικού πάρκου, εντός μάλιστα επιφανείας 1.143 στρεμμάτων καθώς επίσης και η διαμόρφωση δικτύου υποδομών στην οποία περιλαμβάνονται κατασκευή κτιρίου καθώς, δρόμοι συνολικού μήκους 17 περίπου χιλιομέτρων, αλλά και δίκτυα μεταφοράς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, τότε το μέγεθος της αλλοίωσης λαμβάνει ιδιαίτερες διαστάσεις με δεδομένη την ύπαρξη δασικών εκτάσεων και αρχαιολογικών χώρων στην ευρύτερη περιοχή.-

Σχετικά με τις απόψεις των ελληνικών και ευρωπαϊκών αρχών ως τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) και τα υπέρ αυτών επιχειρήματα.

Πριν προβάλλουμε τους έντονους προβληματισμούς που μας διακατέχουν, ως έλληνες πολίτες γενικότερα και ως δημότες του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας ειδικότερα, κρίνουμε σκόπιμο για ενημερωτικούς λόγους να αναφερθούμε, για μία ακόμη φορά στην άποψη τόσο των ελληνικών όσο και των ευρωπαϊκών αρχών για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι εγκαταστάσεις των αιολικών πάρκων.- Σύμφωνα, λοιπόν με την προαναφερόμενη Κοινή Υπουργική Απόφαση οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) αποτελούν πηγές ενέργειας φιλικές προς το περιβάλλον και συνιστούν ειδικότερη έκφανση αλλά και βασική συνιστώσα της αειφόρου ανάπτυξης, συμβάλλοντας παράλληλα στην απεξάρτηση της χώρας στον ενεργειακό τομέα και στην καλύτερη χωρική αξιοποίηση των φυσικών πόρων.- Με την παρ. 5 του άρθρου 35 του Ν. 2773/1999, η οποία προσετέθη με την παρ. 9 του άρθρου 2 του Ν. 2941/2001, τα έργα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε., στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα έργα δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, κατασκευής υποσταθμών και εν γένει κάθε κατασκευής που αφορά την υποδομή και εγκατάσταση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από Α.Π.Ε., χαρακτηρίζονται ως δημόσιας ωφέλειας, ανεξάρτητα από το φορέα υλοποίησής τους. Η ανάπτυξη των Α.Π.Ε. αποτελεί βασική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος και την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.- Συγκεκριμένα, με βάση την οδηγία 2001/77/ΕΚ, είχε τεθεί ως στόχος, μέχρι το 2010, το 22,1% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κοινότητα να προέρχεται από Α.Π.Ε. Ειδικώς για την Ελλάδα, με βάση τους εθνικούς στόχους, όπως αυτοί προσδιορίζονται στον Ν. 3468/2006, το ποσοστό συμμετοχής των Α.Π.Ε. στην ακαθάριστη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας έπρεπε να ανερχόταν, μέχρι το 2010, σε 20,1 % και, μέχρι το 2020.- Είναι γεγονός ότι κατά τελευταία έτη παρατηρείται μία θεαματική ανάπτυξη των αιολικών πάρκων τόσο στην ελληνική επικράτεια (κυρίως Κρήτη, Εύβοια και νησιά), όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.- Η ανάπτυξη αυτή οφείλεται κυρίως στην γενική παραδοχή ότι η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ιδιαίτερα της αιολικής αποτελεί λύση για την αντιμετώπιση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής που αποτελεί απειλή για το μέλλον της ανθρωπότητας.- Τα επιχειρήματα που διατυπώνονται υπέρ της χρήσης της αιολικής ενέργειας είναι τα εξής:

• ·Ο άνεμος είναι μια ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, η οποία μάλιστα παρέχεται δωρεάν.
• ·Η αιολική ενέργεια είναι μια τεχνολογικά ώριμη, οικονομικά ανταγωνιστική και φιλική προς το περιβάλλον ενεργειακή επιλογή.
• ·Προστατεύεται η Γη, καθώς κάθε μία κιλοβατώρα που παράγεται από τον άνεμο αντικαθιστά μία κιλοβατώρα που παράγεται από συμβατικούς σταθμούς και ρυπαίνει την ατμόσφαιρα με αέρια του θερμοκηπίου.
• ·Δεν επιβαρύνεται το τοπικό περιβάλλον με επικίνδυνους αέριους ρύπους , μονοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου, καρκινογόνα μικροσωματίδια κ.α., όπως γίνεται με τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
• ·Ενισχύεται η ενεργειακή ανεξαρτησία και ασφάλεια κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για τη χώρα μας και την Ευρώπη γενικότερα.
• ·Βοηθά στην αποκέντρωση του ενεργειακού συστήματος μειώνοντας τις απώλειες μεταφοράς ενέργειας[3].

Ποια είναι το κυρίαρχα ζητήματα που σχετίζονται με την εγκατάσταση και λειτουργία των αιολικών πάρκων.

Η αντιμετώπιση των όποιων ζητημάτων προκύπτουν από την λειτουργία των αιολικών πάρκων, τόσο ως προς την συγκεκριμένη περίπτωση της Πάστρας αλλά και γενικότερα ως προς το σύνολο των περιπτώσεων εγκατάστασης και λειτουργίας συστημάτων ανεμογεννητριών στην ελληνική επικράτεια, ουδόλως σχετίζεται με το ερώτημα σχετικά με το αν «Είμαστε υπέρ ή κατά της χρήσης της αιολικής ενέργειας;» Το ερώτημα αυτά τίθεται και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά, δεδομένου ότι μία γενικόλογη απάντηση του τύπου «όχι» ή «ναι» δεν αποτελεί παρά μία αφηρημένη διατύπωση που απομακρύνει την σχετική ουσιαστική πολιτική τοποθέτηση και κριτική.- Η επιλογή της Πάστρας αλλά και άλλων χώρων στην Αττική και στην ευρύτερη επικράτεια για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικών πάρκων πρέπει να εξετασθούν με γνώμονα του κατά πόσο ανταποκρίνονται στις λαϊκές κοινωνικές ανάγκες για ηλεκτρική ενέργεια.- Έτσι στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να ερευνάται αν οι λύσεις για αιολικά πάρκα:

α) Διασφαλίζουν ρεύμα χαμηλής τιμής για τον ελληνικό λαό.

β) Συμβάλλουν στην αξιοποίηση εγχώριων πηγών ενέργειας.

γ) Αναβαθμίζουν των ασφάλεια των κατοίκων και των εργαζομένων στον ενεργειακό τομέα καθώς και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.

δ) Εξασφαλίζουν ένα αξιόπιστο και ευσταθές σύστημα ηλεκτροπαραγωγής για τη χώρα μας.

ε) Αξιοποιούνται για την ανάπτυξη συγκεκριμένων περιοχών και εγχώριων παραγωγικών επιχειρήσεων.

Τα ερωτήματα αυτά έχουν βαθύτατα πολιτικό χαρακτήρα, λαμβανομένου περαιτέρω υπόψη ότι προκαλούν τη γένεση δύο βασικότερων ερωτημάτων σχετικά με το ποιος είναι ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας και με το ποιο βασικό κριτήριο επιλέγεται η τεχνολογία, το μέγεθος η χωροθέτηση κάθε επί μέρους λύσης, δηλαδή αν γίνεται με γνώμονα τη ικανοποίηση λαϊκών κοινωνικών αναγκών ή το επιχειρηματικό όφελος δηλαδή το καπιταλιστικό κέρδος.-

Η εισβολή του ιδιωτικού κεφαλαίου στον ενεργειακό τομέα της οικονομίας και οι αρνητικές επιπτώσεις που προκαλούνται από την εισβολή αυτή.

Όπως προαναφέρουμε η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης προωθεί τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.- Η προώθηση αυτή εξυπηρετεί δύο βασικούς σκοπούς.- Ο πρώτος αφορά στον περιορισμό της οικονομικής της εξάρτησης από εισαγόμενα ενεργειακά προϊόντα κυρίως από την Ρωσία και άλλες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.- Ο δεύτερος αφορά στην ιδιωτικοποίηση του ενεργειακού τομέα, στα πλαίσια της εφαρμοσμένης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, με την ενίσχυση επιχειρήσεων που ασχολούνται με την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικών πάρκων.- Η ελληνική κυβέρνηση προωθεί με τον πλέον δυναμικό τρόπο την είσοδο, η μάλλον την εισβολή του ιδιωτικού κεφαλαίου στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, χρηματοδοτώντας μάλιστα ιδιωτικές επενδύσεις με την κάλυψη της συνολικής σχετικής δαπάνης που αφορά κυρίως στην αγορά και την εγκατάσταση του παραγωγικού εξοπλισμού.- Περαιτέρω έχει λάβει και εξακολουθεί και λαμβάνει κάθε μέτρο με το οποίο διασφαλίζεται ανεμπόδιστα η κερδοφορία των επιχειρήσεων αυτών.- Η κερδοφορία αυτή εξασφαλίζεται ως εξής:

Με το Προεδρικό Διάταγμα 328/12-12-2000, συστάθηκε Ανώνυμη Εταιρεία, δημόσιου χαρακτήρα, με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε." (Δ.Ε.Σ.Μ.Η.Ε.).- Σκοπός της εταιρείας είναι η λειτουργία, η εκμετάλλευση, η διασφάλιση της συντήρησης και η μέριμνα για την ανάπτυξη του Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας, σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς και των διασυνδέσεών του με τα άλλα δίκτυα για να διασφαλίζεται ο εφοδιασμός της χώρας με ηλεκτρική ενέργεια, κατά τρόπο επαρκή, ασφαλή, οικονομικά αποδοτικό και αξιόπιστο.- Με Οριακή Τιμή Συστήματος (Ο.Τ.Σ.) που έχει ορισθεί στο ποσό των ευρώ 40 ανά μεγαβατώρα, η αιολική ενέργεια που παράγεται από τα αντίστοιχα πάρκα, αγοράζεται από την Δ.Ε.Η στα 40 ευρώ και πωλείται στους καταναλωτές 75 ευρώ.- Την ίδια στιγμή ο Δ.Ε.Σ.Μ.Η.Ε. καλείται να πληρώσει για κάθε μεγαβατώρα 47,85 ευρώ επιπλέον στις επιχειρήσεις παραγωγής αιολικής ενέργειας[4].-

Η κυβερνητική πολιτική αυτή που διασφαλίζει τις επενδύσεις και τα κέρδη των επιχειρήσεων αιολικών πάρκων, είναι ενταγμένη στην γενικότερη πολιτική της απελευθέρωσης και της ιδιωτικοποίησης του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.- Η πολιτική αυτή έχει δυσμενέστατες επιπτώσεις :

στην κατανάλωση από τα λαϊκά στρώματα, δεδομένου ότι όπως προεκθέτουμε η παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος γίνεται με αποκλειστικό σκοπό την κερδοφορία των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

στους εργαζόμενους στον ενεργειακό τομέα, με αιχμή τους εργαζόμενους στην Δ.Ε.Η., οι οποίοι τελούν υπό συνθήκες συνεχούς στέρησης των εργασιακών τους δικαιωμάτων και

στον ενεργειακό σχεδιασμό, που λαμβάνει χώρα με βάση τα κερδοσκοπικά συμφέροντα κολοσσιαίων ιδιωτικών επιχειρηματικών ομίλων και όχι με βάση τις πραγματικές ενεργειακές ανάγκες του τόπου και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Η σημασία της αιολικής ενέργειας και η ένταξη της σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό ενεργειακής πολιτικής υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.

Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την συμβολή της αιολικής ενέργειας στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αν σκεφθούμε ότι μία λιγνιτική μονάδα εκπέμπει 1,23 Kg/CO2/Kwh, ενώ ένα αιολικό πάρκο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας έχει μηδενική αντίστοιχη εκπομπή.- Η περιβαλλοντική όμως σημασία αυτή της αιολικής ενέργειας, εκμηδενίζεται από την δυναμική που επιβάλει η καπιταλιστική κερδοφορία.- Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το έτος 2001[5], χαρακτηρίζοντας τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.) ως μονάδες δημόσιας ωφέλειας, παρείχαν ουσιαστικά τη δυνατότητα για ανεξέλεγκτη εγκατάσταση αιολικών πάρκων ακόμη και σε περιοχές που χαρακτηρίζονται ως δασικές.-  

Καθίσταται προφανές ότι η εγκατάσταση ιδιωτικών αιολικών πάρκων στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού που καταρτίζεται και υλοποιείται με γνώμονα αποκλειστικά και μόνον το κέρδος και όχι τις λαϊκές κοινωνικές ανάγκες και χωρίς να λαμβάνει υπόψη του την ανάγκη προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος των τόπων εγκατάστασης μας βρίσκει ενάντιους.- Αντιθέτως μας βρίσκει σύμφωνους η αξιοποίηση της αιολικής ενέργειας μέσω ενός ενιαίου εθνικού φορέα που θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί με γνώμονα την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών του ελληνικού λαού και την προστασία του περιβάλλοντος με αναπτυξιακό μοχλό κοινωνικοποιημένα παραγωγικά μέσα.-  

Η περίπτωση της Πάστρας και οι δικοί μας αγώνες.

Η επιλογή του ορεινού όγκου της Πάστρας, ως χώρου για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικών πάρκων, όπως και άλλων χώρων στην ελληνική επικράτεια έλαβε χώρα με γνώμονα αποκλειστικά το κέρδος της ενδιαφερόμενης επιχείρησης και όχι με βάση τις αναπτυξιακές ανάγκες της ευρύτερης περιοχής ή της εθνικής οικονομίας και φυσικά όχι με βάση τις κοινωνικές ανάγκες του ελληνικού λαού.- Στην προκειμένη περίπτωση η κεντρική διοίκηση δεν περιόρισε τις παροχές της προς την ενδιαφερόμενη επιχείρηση μόνο ως προς τον παραγωγικό εξοπλισμό αλλά και ως προς την εκμετάλλευση της δημόσιας γης όπου θα λάβουν χώρα οι εργασίες που αφορούν την υλοποίηση της επένδυσης (πλατείες εγκατάστασης ανεμογεννητριών, δρόμοι κ.λ.π.).- Η παροχή αυτή δημιουργεί όπως προαναφέρουμε αξιοσημείωτα προβλήματα τόσο στο φυσικό περιβάλλον όσο και στο ευρύτερο πολιτιστικό τοπίο.- Και όλη αυτή η συντέλεση της υποβάθμισης θα τεθεί στην υπηρεσία εξυπηρέτησης αμιγώς ιδιωτικών συμφερόντων επιχειρήσεων ενέργειας που το διακαές μέλημα τους είναι η εξαγωγή κερδών με ληστρική εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας μας.-

Είναι συνεπώς αναγκαίο προκειμένου να διαφυλάξουμε αφενός τόσο το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα, που πρέπει να διακρίνει την παραγωγή και την διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας και αφετέρου το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον από την κερδοσκοπική επιχειρηματική διάθεση, να εναντιωθούμε στην εγκατάσταση και λειτουργία αιολικού πάρκου στην Πάστρα.

Για το λόγο αυτόν απαιτείται :

α) Ο Δήμος Μάνδρας Ειδυλλίας να μην περιορισθεί σε χλιαρές αντιδράσεις, που αναφέρονται στις εγκριτικές πράξεις της εγκατάστασης του αιολικού πάρκου και που σχετίζονται με διαδικαστικά θέματα ή με ζητήματα διοικητικής αρμοδιότητας[6], αλλά να λάβει τις ικανές και αναγκαίες εκείνες πρωτοβουλίες που θα συμβάλλουν αποτρεπτικά στην προοπτική υλοποίησης της εγκατάστασης.-

β) Εμείς ως δημότες να οργανώσουμε τον αγώνα μας, ενημερώνοντας κατ΄αρχήν τους συμπολίτες μας για τον αντικοινωνικό, αντιλαϊκό και ενάντια στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, χαρακτήρα της εγκατάστασης και οργανώνοντας περαιτέρω κινητοποιήσεις για την ανατροπή των όποιων αποφάσεων της διοίκησης που σχετίζονται με την αδειοδότηση της εγκατάστασης αιολικού πάρκου στην Πάστρα.-