«Νομίζω παιδί μου Ιωάννη, ότι δεν έχουμε ολοκληρώσει την επιχείρηση την οποία αναλάβαμε στο όνομα της καθεστηκυίας τάξης και ότι πρέπει πλέον να αναλάβουμε πρωτοβουλίες που ξεφεύγουν από τις εντολές του διοικητή» είπε, έντονα προβληματισμένος ο Κριτόβουλος προς τον Δροσερό, ο οποίος κατά την στιγμή εκείνη προσπαθούσε να απολαύσει την γεύση που του άφηνε στο στόμα το εκλεκτό ρακόμελο που τους είχαν σερβίρει στο καπηλειό του Βάλλα, στο οποίο βρέθηκαν οι ερευνητές προκειμένου να καθορίσουν την περαιτέρω στάση τους.- Ο Δροσερός, ο οποίος είχε κουρασθεί πλέον, όχι μόνο να αποδέχεται τις απόψεις και τις προτάσεις του Κριτόβουλου, αλλά και να συμβάλλει καθοριστικά στην υλοποίησή τους, καταβάλλοντας ιδιαίτερη σωματική και κυρίως ψυχική προσπάθεια, δεν είχε καμία διάθεση αυτή τη φορά να συναινέσει στην πραγμάτωση των όποιων σεναρίων παρασκεύαζε το ακάματο μυαλό του δασκάλου του.- Ωστόσο άφηνε ένα περιθώριο της όποιας συναίνεσης θα μπορούσε να παρέχει στο βαθμό, κατά τον οποίον δεν θα ετίθετο θέμα περαιτέρω ενεργειών και πρωτοβουλιών, που θα του προκαλούσαν, όχι απλά και μόνο απώλεια χρόνου και ψυχικής ηρεμίας, αλλά και κίνδυνο ζωής δεδομένου ότι είχαν πλέον να κάνουν με έναν αδίστακτο δολοφόνο με πρωτοφανείς εκτελεστικές δυνατότητες.-

          «Τι είδους πρωτοβουλίες εννοείς δάσκαλε …….θέλω να μου πεις να ξέρω» ρώτησε εύλογα ανήσυχος ο Δροσερός τον Κριτόβουλο, ο οποίος χωρίς να κομπιάζει του απάντησε «Εννοώ….ότι πρέπει μόνοι μας, δηλαδή, εμείς οι δύο να αναλάβουμε να κυνηγήσουμε, να συλλάβουμε και να παραδώσουμε τον Πιτουλάβιο, όχι στο διοικητή ντε Ντρίκο, ο οποίος φαίνεται να έχει έντονες δεσμεύεις και εξαρτήσεις από την οικογένειά του δράστη, αλλά στο ίδιο τον δούκα…………προτείνω μάλιστα ……………».- Ο Κριτόβουλος, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την φράση του, όταν ξαφνικά εμφανίσθηκε μπροστά τους ο θηριώδης Βάλλας, κατευθυνόμενος με οργίλο ύφος προς το τραπέζι που βρισκόταν ακριβώς πίσω από αυτό των ερευνητών, στο οποίο καθόταν ένας μοναχικός τύπος.- Ο άνθρωπος αυτός ο οποίος είχε πιεί το καταπέτασμα, είχε μόλις προηγουμένως αρνηθεί να πληρώσει το τίμημα για τα πιοτά του, παρά την σχετική παράκληση που του απηύθυνε, με πάντοτε σεβάσμιο τρόπο, ο Κωνσταντίνος Ευγενικός, ο σερβιτόρος του καπηλειού.- Ο Βάλλας, παρά την οργίλη εμφάνισή του, άρπαξε από το σβέρκο τον κακοπληρωτή πελάτη, και εφαρμόζοντας τα συναλλακτική ήθη και έθιμα της πόλης, τον πέταξε με τις κλωτσιές, εκτός καπηλειού στον χώρο που έχασκε ο κακότεχνος αγωγός αποβλήτων της πόλης.- Τόσο οι ερευνητές, όσο και οι λοιποί θαμώνες του καπηλειού δεν φάνηκε να κλονίζονται από το προαναφερόμενο γεγονός που εξελίχθηκε μπροστά τους.- Μερικοί μάλιστα από αυτούς, όπως τα μέλη της συμμορίας του Πετρογαμβρόσαυρου και ο απότακτος αξιωματικός του ενετικού στρατού Μελέτι ντι Κάζα, κάγχασαν δείχνοντας ότι έμειναν αισθητικά ικανοποιημένοι από το θέαμα.-

          «Λοιπόν παιδί μου Ιωάννη, για να ολοκληρώσω την πρότασή μου….» συνέχισε ο Κριτόβουλος «….στην κατεύθυνση αυτή οφείλουμε να αναζητήσουμε σε κάθε πιθανό σημείο τον Πιτουλάβιο και να τον συλλάβουμε εμείς οι ίδιοι…………..».- Η τελευταία φράση του Κριτόβουλου θορύβησε εντονότατα τον Δροσερό, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που αναγκάσθηκε να διακόψει τον δάσκαλό του προκειμένου να του εκφέρει τις ξεκάθαρα αρνητικές του θέσεις.-

          «Άκου δάσκαλε, γνωρίζεις ότι από μικρό παιδί πάντοτε ακολουθούσα τις απόψεις σου, θεωρώντας τις κατά τεκμήριο ορθές …. Εγώ ήμουν αυτός, που πριν γίνεις ιερομόναχος και όταν διαφέντευες αυτόν τον τόπο, ενέκρινα και επικροτούσα τις επιλογές σου…….Όταν εσύ έφτιαχνες την περιμετρική οδό μέσα από τους αγρούς και αντιμετώπιζες την οργή όχι μόνο των κτηματιών αλλά και της συντεχνίας των κάπελων που ήθελαν προς ίδιο όφελος να παραμένει ενεργός η κεντρική οδός, εγώ σε στήριξα…………Όταν αποφάσισες να φτιάξεις τον σκατοσυλλέκτη εκτός πόλεως και σε βάρος της συντεχνίας των βοθρατζήδων εγώ σου συμπαραστάθηκα……….. Όταν θέλησες να συγκρουσθείς με το οργισμένο παπαδαριό που θεωρούσε ότι του περιόριζες τα κεκτημένα, εγώ βγήκα μπροστά για εσένα…………..και όλα αυτά χωρίς κανένα όφελος…..Και όχι μόνον αυτά, όταν την ηγεσία αυτού του τόπου, πριν από την έλευση των σταυροφόρων, την κληροδότησες σε τύπους όπως ο Αθανάσιος ο Επτάψυχος…….εγώ ουδεμία προέβαλα αντίρρηση…………….Όμως αυτό που τώρα, με αυτά τα λόγια σου, μου ζητάς, ξεπερνάει τις δυνάμεις μου ……..δεν μπορώ πια βαρέθηκα………..και να κάνω τι;…… να κυνηγήσω δολοφόνους και επικίνδυνους επαναστάτες τη στιγμή μάλιστα που δεν είναι η δουλειά μου αυτή………….για ποιο λόγο να θέσω σε κίνδυνο την ίδια μου την ζωή………λυπάμαι δάσκαλε δεν μπορώ να σε ακολουθήσω ….» είπε ο Δροσερός, επιδεικνύοντας μάλιστα με το ύφος του, ότι ήταν αμετακίνητος στην απόφασή του να μην ακολουθήσει, πλέον τον Κριτόβουλο στις επιλογές του.-

          Εντελώς απρόσμενα και αναπάντεχα για τον Δροσερό, ο Κριτόβουλος έδειξε άμεσα και χωρίς ιδιαίτερη περίσκεψη να κατανοεί τους λόγους της άρνησης του, ο οποίος με μειλίχιο ύφος του είπε «Εκτιμώ απεριόριστα την συνδρομή που μου έχεις παράσχει στο παρελθόν Δροσερέ και περαιτέρω κατανοώ τους λόγους της άρνησής σου……Είναι όντως πολύ δύσκολες οι αντικειμενικές και οι υποκειμενικές συνθήκες για την εκ μέρους μας σύλληψη του Πιτουλάβιου με ίδια μέσα…..- Ωστόσο και παρά την άρνησή σου, εγώ προσωπικά θα συνεχίσω το έργο μας προβαίνοντας σε εξαντλητική έρευνα για την ανεύρεση του Πιτουλάβιου, για την σύλληψή του και την παράδοσή του στον δούκα……..και θα το κάνω έστω και μόνος μου για χάρη της καθεστηκυίας τάξης, την προστασία της οποίας φαίνεται ότι ο ίδιος ο Θεός μου ανέθεσε………..δεν μπορώ άλλωστε να μείνω ήσυχος ενώ, όχι μόνο γιατί κυκλοφορεί ελεύθερος ο δολοφόνος, αλλά κυρίως γιατί μπορεί να θεριέψουν οι επαναστάτες να ανατρέψουν την θεϊκή τάξη των κοινωνικών μας πραγμάτων………όχι δεν μπορώ εγώ να μένω ήσυχος ………και οι επαναστάτες να διαδίδουν ανατρεπτικές ιδέες περί ανθρωπισμού και κοινωνισμού, τις οποίες μάλιστα διανθίζουν με θεομίσητες φιλοσοφικές αρχές κάποιων που ζούσαν στον ίδιο, με τον δικό μας, τόπο, πριν από χίλια ή δύο χιλιάδες χρόνια…..Ειδικότερα μάλιστα το τελευταίο δεν το αντέχω..»

          Στην συνέχεια ο Κριτόβουλος, αλλάζοντας το ύφος του, είπε απευθυνόμενος στον Δροσερό «Εντάξει………λοιπόν παιδί μου …..αυτά τώρα τελείωσαν……….πλην όμως θεωρώ ότι θα πρέπει να γιορτάσουμε την λήξη της τόσο παραγωγικής μας συνεργασίας……..προτείνω λοιπόν να σου κάνω σ΄αυτό το καπηλειό το δείπνο…….τι λες» .- «Αλίμονο δάσκαλε» δήλωσε ο Δροσερός «……..και βέβαια αποδέχομαι».- «Τι θα ήθελες να φας;» ρώτησε με πατρική στοργή ο Κριτόβουλος.- «Γαρίδες μαγειρεμένες σε κόκκινη σάλτσα……….τις φτιάχνει πολύ ωραία η Λέχρια Μαρία η κουζινάρχης» είπε ο Δροσερός, ενώ μία στάλα από τα σάλια του, διέσχιζε ήδη, ανεμπόδιστα, το θεληματικό του πηγούνι.-

          Ο Κριτόβουλος δεν έχασε χρόνο και απευθυνόμενος στον σερβιτόρο Κωνσταντίνο Ευγενικό είπε «Φέρε μας σε παρακαλώ μία μερίδα μοσχάρι για εμένα …….και μία μερίδα με γαρίδες στην σάλτσα για τον Ιωάννη».- «Τι είπες άρχοντα εκτός από το μοσχάρι;…..δεν άκουσα» ρώτησε ο Κωνσταντίνος, από μακριά.- «Γαρίδες με σάλτσα» είπε πολύ δυνατά ο Κριτόβουλος, έτσι ώστε να μην καταλείπεται καμία αμφιβολία για το είδος της παραγγελίας.- «………..με σάλτσα; Που θα τις βρω….όμως….θα μου πάρει λίγο χρόνο άρχοντα» ανταπάντησε ο σερβιτόρος με το γνωστό γουρλωτό του ύφος.- Μετά την δόση της παραγγελίας αυτής, οι ερευνητές συνέχιζαν να συζητούν ευχάριστα για διάφορα θέματα, πλην αυτών που αφορούσαν το, μέχρι και σήμερα το βράδυ, κοινό ερευνητικό τους έργο.-

          Την ευχάριστη αυτή συζήτηση των ερευνητών, διέκοψε κατ΄αρχήν η έντονη δυσωδία ποδαρίλας που ξαφνικά κατέκλυσε τον χώρο του καπηλειού και στην συνέχεια ένα βροντώδες ποδοβολητό.- Μόλις οι θαμώνες του καπηλειού σήκωσαν τα κεφάλια τους για να δουν, από τα παράθυρα, τι ακριβώς συμβαίνει αντίκρισαν μία ομάδα από τριάντα ξυπόλητους ιππότες του Θεού που βάδιζαν συντεταγμένα πειθαρχώντας στα κελεύσματα στου σκληροτράχηλου ανθυπασπιστή Τάσο ντι Κοπανάκι, ο οποίος με διαπεραστική φωνή παρήγγειλε «…….ένα δύο εν δυό….εν…δυό…ένα δύο…..εν δυό…».- Ο ανθυπασπιστής ξαφνικά κέλευσε «……πρρρρρροσσσσσχη».- Από το ακίνητη ομάδα των ιπποτών ξεπρόβαλε ο ίδιος ο Κωτσαρίκο Μακελλάρι, ο οποίος αφού έλαβε ένα τεράστιο χωνί άρχισε να φωνασκεί:

          «Φίλοι γραίκουλες ………….αυτή την στιγμή που σας μιλώ, μόλις στρατοπέδευσε έξω από τις Πλαταιές το τάγμα του αδυσώπητου Χέρμαν φον Ζάλτσα……………το τάγμα αυτό κλήθηκε από τον δούκα……με σκοπό να καταστείλει την εξέγερση των δουλοπαροίκων, των μικροαγροτών, των τεχνιτών και των μικροεμπόρων………….Είναι καθήκον όλων μας να αντισταθούμε.- Για το λόγο αυτόν εμείς θα περιφρουρήσουμε τις διωκόμενες τάξεις και θα φροντίσουμε να μείνουν αλώβητες από τους αιμοβόρους τεύτονες».-

          Στην συνέχεια η ομάδα αυτή αποχώρησε από το συγκεκριμένο σημείο της πόλης, για να μεταβεί σε άλλο, προκειμένου να επαναλάβει την προαναφερόμενη ανακοίνωσή του.-

          Την ανακοίνωση αυτή, άκουσαν με ενδιαφέρον τόσο οι θαμώνες του καπηλειού του Βάλλα, όσο και άλλοι κάτοικοι, αλλά χωρίς όμως την αναμενόμενη, σύμφωνα, με την κοινή λογική, ανησυχία.- Και αυτό ήταν αναμενόμενο.- Η απειλή της έλευσης των τευτόνων δεν αφορούσε τους θαμώνες του καπηλειού του Βάλλα, ούτε και όσους κυκλοφορούσαν εκείνη τη χρονική στιγμή στην αγορά της πόλης.- Αφορούσε αυτούς που ήταν απόντες από την αγορά της πόλης.- Αφορούσε τους δουλοπάροικους, τους μικροαγρότες, τους τεχνίτες και τους μικροεμπόρους, οι οποίοι απουσίαζαν από την αγορά, για τον απλούστατο λόγο ότι μέχρι και εκείνη την στιγμή δούλευαν.- Ήταν ήδη από νωρίς το πρωί στους τόπους των εργασιών τους και θα σταματούσαν πολύ αργά το βράδυ.- Ήταν δηλαδή απόντες κατά την γενόμενη αυτή ανακοίνωση που περιείχε τόσο δυσμενείς γι΄αυτούς πληροφορίες……….

          Όντας για τον ίδιο λόγο εφησυχασμένοι και οι ερευνητές συνέχισαν την ευχάριστη συζήτησή τους.- Μετά από παρέλευση μισής περίπου ώρας, εμφανίσθηκε μπροστά τους ο Κωνσταντίνος Ευγενικός με το δίσκο που περιείχε τα πιάτα που είχε παραγγείλει ο Κριτόβουλος.- Οι συνδαιτυμόνες ερευνητές, χωρίς να τηρήσουν καμία τυπική προδικασία, άρχισαν να καταβροχθίζουν με καταφανέστατη βουλιμία το περιεχόμενο των πιάτων τους.- Ξαφνικά ο Δροσερός, σταμάτησε να μασάει και να παίρνει ένα ύφος καταθλιπτικής αηδίας ενώ παράλληλα άρχισε να εκτοξεύει βογγητά τα οποία πρόδιδαν ότι η στομαχική του κοιλότητα ζούσε πρωτοφανείς καταστάσεις μυστηρίου και αγωνίας.- Ο Δροσερός δεν μπορούσε πλέον να κρατηθεί «αχ………βοήθεια……..πεθαίνω…….τι μου βάλανε να φάω ……….πεθαίνω δάσκαλε……..αχχχχχχχχ……μανούλα μου».- Ο Κριτόβουλος, είχε μείνει εμβρόντητος μπροστά στο θέαμα που αντίκριζε, ενώ παράλληλα είχε καταληφθεί από μία εντονότατη απορία ως προς την αιτία της τόσο δυσμενούς κατάστασης που είχε προκληθεί σε βάρος της σωματικής υγείας του αγαπημένου μαθητή.-

          Την απορία του Κριτόβουλο έλυσε με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο η δυναμική είσοδος από τον χώρο του μαγειρείου προς τον χώρου της σάλας του καπηλειού της Λέχριας Μαρίας, η οποία κραδαίνοντας ένα τεράστιο μπλάστρη κινούταν, για μία ακόμη φορά προς τον σερβιτόρο Κωνσταντίνο, λέγοντας «…..βρε κιαρατά………..βρε άχρηστε………..βρε ψοφίμι……………τι παραγγελία έφτιαξες…………οι άνθρωποι σου είπαν……..βρε κουφάλογο γαρίδες με σάλτσα…………..και εσύ έβαλε κατσαρίδες με σάλτσα………..άχρηστε………ανικάνε».- Ο Κωνσταντίνος, μόλις και πρόλαβε να φύγει τρέχοντας από την θύρα του καπηλειού προς τον εξωτερικό χώρο και προς άγνωστη κατεύθυνση.- Από πίσω του, τρέχοντας, επίσης, ακλουθούσε ο Δροσερός διπλωμένος στα δύο και κρατώντας την κοιλιακή του χώρα.- Αυτός όμως κινούταν προς γνωστή κατεύθυνση.- Προς το κατάστημα του Αναστασίου του Βοτανοσυλλέκτη…….