Οι επαγγελματίες των Ερυθρών προκειμένου να αντιμετωπίσουν την άτακτη αυτή φοροεπιδρομή προσέφυγαν τόσο ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών οργάνων όσο και των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, ασκώντας τα προβλεπόμενα από το νόμο ενδικοφανή και ένδικα βοηθήματα, αντίστοιχα.- Το βασικό, μεταξύ άλλων, αλλά και ακλόνητο νομικό επιχείρημα των επαγγελματιών των Ερυθρών έναντι του προαναφερόμενου φόρου, ήταν και είναι ότι η επιβολή του αντίκειται ευθέως στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.- Ειδικότερα μάλιστα ως προς το επιχείρημα αυτό ισχυρίζονται ότι: Η επιβολή του ως άνω τέλους, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί φόρο αντίκειται και στη διάταξη του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του συμβουλίου της 17.05.1977, σύμφωνα με την οποία «Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν εμποδίζουν τη διατήρηση ή την επιβολή από κράτος μέλος φόρων επί των συμβάσεων ασφαλίσεως και επί των παιγνίων και στοιχημάτων, ειδικών φόρων κατανάλωσης, δικαιωμάτων εγγραφής ή καταχώρισης και γενικότερα κάθε φόρου, δικαιώματος ή τέλους μη έχοντος τον χαρακτήρα φόρου επί του κύκλου εργασιών».- Με την εν λόγω διάταξη, απαγορεύεται η επιβολή φόρων που έχουν χαρακτήρα κύκλου εργασιών, εκτός του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), πράγμα το οποίο μάλιστα έχει κριθεί και με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΔΕΚ – υπόθεση C – 200/1990).-

Η αντίδραση αυτή των επαγγελματιών και κυρίως η επίκληση του επιχειρήματος ότι η επιβολή του συγκεκριμένου φόρου αντίκειται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θορύβησε την Δημοτική Αρχή, η οποία αναγκάσθηκε να αποδεχθεί την συζήτηση της πρότασης είκοσι έξι (26) δημοτών της Δημοτικής Κοινότητας Ερυθρών ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 15 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Μάνδρας – Ειδυλλίας.- Ειδικότερα με την διάταξη ορίζεται επί λέξει ότι: «2. Το Δημοτικό Συμβούλιο συζητά υποχρεωτικά προτάσεις που κατατίθενται σ’ αυτό από τουλάχιστον είκοσι πέντε (25) άτομα για την επίλυση ζητημάτων αρμοδιότητας του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο Δήμαρχος ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους για τη σχετική απόφαση που ελήφθη.».- Με την πρόταση αυτή συγκεκριμένοι δημότες ζητούσαν την μη ένταξη των επαγγελματιών στο καθεστώς της φορολογίας που θεσπίζεται με τη διάταξη του άρθρου 20 του Ν.2539/1997.-

Κατά την συζήτηση της πρότασης αυτής, η οποία έλαβε χώρα ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου στις 14 Σεπτεμβρίου 2011, ο Πρόεδρος του οργάνου, επιδεικνύοντας μία πρωτοφανή αντικανονική συμπεριφορά, αρνήθηκε να την εισάγει προς λήψη απόφασης, περιορίζοντας το θέμα σε μία ανούσια και άνευ ουσιαστικού ενδιαφέροντος συζήτηση.- Κατά την γενόμενη συζήτηση ο Δήμαρχος δήλωσε, ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και των παρευρισκομένων καταστηματαρχών ότι η επιβολή του συγκεκριμένου φόρου δεν συνιστά μέρος της προγραμματικής πολιτικής του αλλά αποτελεί αναπότρεπτη αναγκαιότητα δεδομένου ότι σε διαφορετική περίπτωση θα κινδύνευε ο ίδιος προσωπικά με ποινική δίωξη λόγω παράβασης των δημοσίων καθηκόντων του.- Στην συνέχεια ο Δήμαρχος αφού προέβη στην εν λόγω δήλωση – η οποία σημειωτέον ουδεμία νομική αξία ή σημασία έχει δεδομένου ότι ουδείς κινδυνεύει να κατηγορηθεί για παράβαση καθήκοντος επειδή δεν εφαρμόζει μία φορολογική διάταξη που αντίκειται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν για μία ακόμη φορά την όλη τους επιχειρηματολογία ενώπιον του Δημοτικού Νομικού Συμβούλου προκειμένου να εξευρεθεί μία κοινής αποδοχής λύση.-

Και ενώ οι εκπρόσωποι των καταστηματαρχών υπέβαλαν για μία ακόμη φορά τα στοιχεία που θεμελίωναν την όλη τους επιχειρηματολογία, επιδεικνύοντας όχι μόνο την καλοπιστία τους αλλά και εμπιστοσύνη τους στην Δημοτική Αρχή, περί τα μέσα του μηνός Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους, έλαβαν από το αρμόδια δημοτικά όργανα εκθέσεις ελέγχων, αποφάσεις του Δημάρχου και αποσπάσματα χρηματικού καταλόγου, με τα οποία τους επιβάλλονταν, με την απειλή της αναγκαστικής είσπραξης σε βάρος της ατομικής τους περιουσίας, ο συγκεκριμένος φόρος.- Κατά την λήψη των εν λόγω εγγράφων οι καταστηματάρχες έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι ο Δήμαρχος ό οποίος μέχρι και τις 14.09.2011 τους υποσχόταν, κοινής αποδοχής, λύση του προβλήματος, είχε ήδη, από τις 06.09.2011 (δηλαδή 8 ολόκληρες ημέρες πριν από την προαναφερόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου), είχε ήδη εκδώσει τις πράξεις επιβολής του φόρου αυτού !!!!!!!!!!.-

Είναι προφανές ότι η Δημοτική Αρχή με την προαναφερόμενη συμπεριφορά της παραβίασε τον κανόνα της προστασίας των διοικουμένων αλλά και των αρχών που τον συνθέτουν, δηλαδή παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης, της καλής πίστης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.-

Έναντι αυτής της συμπεριφοράς της Δημοτικής Αρχής γενικά και του Δημάρχου ειδικότερα, οι καταστηματάρχες θα κορυφώσουν τον αγώνα τους προβαίνοντας σε άσκηση πρόσθετων ενδικοφανών και ενδίκων βοηθημάτων.- Και όχι μόνον αυτόν.- Θα προβούν και σε καταγγελία του Δήμου αλλά και της Κεντρικής Κυβέρνησης ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για παράβαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα για παράβαση της διάταξης του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17.05.1977.-

ΑΤΑΚΤΗ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΚΡΙΕΚΟΥΚΙ