«Νομίζω λοιπόν παιδί μου Δροσερέ, ότι δεν πρέπει να παρουσιασθούμε ενώπιον του διοικητή και να του πούμε….ξέρεις πολυχρονεμένε ανακαλύψαμε τον δολοφόνο …….και είναι ο Πιτουλάβιος…μπορείς να τον συλλάβεις……..και να ηρεμήσουμε εμείς και η πόλη……Ο διοικητής δεν μπορεί να φέρει το βάρος μας τέτοιας σύλληψης την στιγμή που ο ύποπτος ανήκει στους ευγενείς και είναι μάλιστα αδελφός του Κουτσολέοντα που είναι γαμπρός του Σαλταφέρι του αρχιπειρατή……που είναι μέγιστος χορηγός της σταυροφορικής αυτοκρατορίας και φίλτατος κολλητός με τον δούκα………..Προτείνω συνεπώς να του προτείνουμε να ανακρίνει αυτοπροσώπως τον Πιτουλάβιο αφού ενημερώσει τους προϊσταμένους τους και λάβει κατευθυντήριες οδηγίες από αυτούς……………» είπε ο Κριτόβουλος.-

          «Δεν διαφωνώ μαζί σου δάσκαλε, πλην όμως στην περίπτωση αυτή εμείς θα απαλλαγούμε από αυτό το τόσο πλέον κουραστικό κυνήγι αποκαλύψεων;» Ρώτησε εύλογα ο Δροσερός, ο οποίος συνεχίζοντας είπε «….ωστόσο δεν βρίσκω καμία καταλληλότερη εναλλακτική πρόταση».-

          «Οπότε πρέπει να σπεύσουμε τώρα αμέσως στο διοικητήριο πριν αποσυρθεί ο διοικητής» είπε με χαρωπό τόνο ο Κριτόβουλος.-

          Οι ερευνητές κινήθηκαν άμεσα προς το διοικητήριο, χωρίς να παρεκκλίνουν καθόλου από την πορεία τους, η οποία ουδόλως παρακωλύθηκε από τις αναπάντεχες συναντήσεις, όχι τόσο με πρόσωπα, όσο με καταστάσεις, που βρήκαν μπροστά τους.-

          Το πέρασμά τους, κατ΄αρχήν, από το σημείο που βρισκόταν το καπηλειό του Δημητρίου Βάλλα, τους κατέστησε χωρίς την θέλησή τους μάρτυρες, ενός τουλάχιστον, αξιοσημείωτου δραματικού συμβάντος.- Ο Ιωάννης Βαρβάς, ο μοναχός, τακτικός θαμώνας του καπηλειού, που τηρούσε τον όρκο της σιωπής, έβγαινε τρεκλίζοντας από το καπηλειό, δείχνοντας ότι είχε τεθεί εκτός πραγματικού του εαυτού.- Ο μοναχός, έχοντας καταστεί πλέον, για άγνωστους, μέχρι εκείνη τη στιγμή, για τους ερευνητές τουλάχιστον, λόγους, επίορκος, σκούζοντας δυνατά, έλεγε : «………αααααααααχχχχχ η κοιλιά μου……ααααχ…με φάγανε η μπάσταρδοι……..με φάγανε………μάνουλα   μου ».- Η εύλογη απορία των ερευνητών λύθηκε αμέσως.- Ενώ ο δύσμοιρος μοναχός Ιωάννης κατέβαινε τα σκαλοπάτια εξόδου κρατώντας με τα χέρια του την καταταλαιπωρημένη κοιλιακή του χώρα και έσκουζε δυνατά παραβιάζοντας τον ισόβιο όρκο της σιωπής του, από πίσω ακολουθούσε τρέχοντας προς άγνωστη κατεύθυνση ο Κωνσταντίνος Ευγενικός με την αγωνία έντονα αποτυπωμένη στο αθώο πρόσωπό του.- Πίσω από τον Ευγενικό ακολουθούσε η κουζινάρχης Λέχρια Μαρία κραδαίνοντας απειλητικά ένα μαντεμένιο κατάμαυρο τηγάνι, η οποία ούρλιαζε λέγοντας «…….ρε κιαρατά …….παλιοκώτσο….σου δωσα να τηγανίσεις ψάρια για να τα φάει ο καλόγερος……..και εσύ παλιοζεβζέκι του τηγάνισες να φάει τα ποντίκια που είχα μαζέψει απ΄την κουζίνα…….που το έχεις το μυαλό ………..αχαΐρευτε………τρέχα ρε αλήτη να φωνάξεις τον βοτανοσυλλέκτη ..μήπως και σώσουμε τον άνθρωπο…………τρέχα ρε…τρέχα…….».-

          Το όλο γεγονός, ναι μεν εντυπωσίασε, τους ερευνητές, πλην όμως ουδόλως επηρέασε την ακάθεκτη εξακολούθηση της πορείας τους προς το διοικητήριο.- Επίσης, ούτε το θέαμα που ακολούθησε τους δημιούργησε κάποιο κώλυμα.- Απλά τους προκάλεσε εντυπωσιασμό.- Τρεις ενετοί φρουροί είχαν δέσει χειροπόδαρα τον Μαρδοχαίο Ρουτίχ, και το περιέφεραν πάνω σε ένα κυπριακό γαϊδούρι προς διαπόμπευση στους δρόμους της πόλης.- Στο λαιμό του ατυχούς αναβάτη, είχαν κρεμάσει ένα σκληρό στην υφή πιττάκιο στο οποίο αναγραφόταν επί λέξει: «ΕΙΜΑΙ ΕΒΡΑΙΟΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΦΟΡΟΥΣ».- Ο δροσερός έριξε μία κοφτή ματιά προς τον Κριτόβουλο, με προφανή σκοπό την απόσπαση κάποιας άποψης για το θλιβερό θέαμα που αντίκριζαν.- Ο Κριτόβουλος αντιλαμβανόμενος άμεσα την απαίτηση του Δροσερού, είπε «…..δεν λέω δεν είναι και η τέλεια τιμωρία για έναν ιουδαίο φοροφυγά……..αλλά είναι μία τιμωρία…….άλλωστε η διαπόμπευση των αμαρτωλών και συνάμα παρανόμων αποτελεί ευλογία Θεού, δεδομένου ότι ετοιμάζει την οδόν προς τον Παράδεισον……».-

          Φθάνοντας στο κτίριο του διοικητηρίου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στον περιβάλλοντα χώρο που βρισκόταν κοντά στα κρατητήρια, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι και ασυνήθιστη κίνηση.- Ο Κριτόβουλος αντιλαμβανόμενος την παρουσία του Θεοδώρου Δάντση και πολλών κουκουλοφόρων εύκαμπτων πλασμάτων, συμπέρανε εύλογα, ότι η ασυνήθιστη κίνηση οφειλόταν στην παρουσία των μελών της συντεχνίας των Ελάτων, τα οποία εργάζονταν πυρετωδώς, μεταφέροντας πράγματα από τον περιβάλλοντα χώρο στα ενδότερα του υπογείου του διοικητηρίου.-

          «Γεια σας άρχοντες ερευνητές…………όπως βλέπετε η εγκατάσταση της συντεχνίας μας μεταφέρεται στον υπόγειο χώρο του διοικητηρίου, κατόπιν αιτήματός μας που ικανοποιήθηκε από τον δούκα και τον διοικητή μας» είπε εύθυμα ο Δάντσης στους προσερχόμενους στο διοικητήριο ερευνητές.-

          « Καλημέρα Θεόδωρε» είπαν, με μία φωνή οι ερευνητές, οι οποίοι ωστόσο συνέχισαν απτόητοι την πορεία τους προς την κεντρική πύλη του κτιρίου.-

          «Μία στιγμή άρχοντες ………..περιμένετε …….λίγο..».- Οι ερευνητές διέκοψαν την πορεία τους, καταλαβαίνοντας, αμέσως μετά, τον λόγο της διακοπής αυτής.- Τέσσερα μέλη της συντεχνίας, μετέφεραν στους ώμους τους την ογκώδη λειψανοθήκη που περιείχε το άσηπτο σκήνωμα του Μελετίου Βενετίου με το χαμογελαστό πρόσωπο.- Η λειψανοθήκη, έπρεπε να περάσει, για λόγους σεβασμού προς το περιεχόμενό της, πριν από τους ερευνητές, προκειμένου να εγκατασταθεί στον νέο χώρο της συντεχνίας.- Τόσο ο Δάντσης, όσο και τα λοιπά παρευρισκόμενα μέλη της συντεχνίας, κατά την διέλευση της λειψανοθήκης, είχαν θέσει τα χέρια τους σταυρωτά στα στήθη τους και όλου μαζί μουρμούριζαν έντονα «γιαμ….γιαμ…..γιαμ…….γιαμ…..γιαμ.».-

          Οι ερευνητές, ανέβηκαν στο όροφο όπου βρισκόταν και το γραφείο του διοικητή και φθάνοντας στην θύρα εισόδου προς αυτό, αντιμετώπισαν την αυστηρή παρουσία του ενετού φρουρού Αντριάνο, ο οποίος, κατά την στιγμή εκείνη, έξυνε, όπως συνήθως, μετά μανίας, τα γεννητικά του όργανα.-

          «Τι επιθυμούν οι κύριοι;» είπε ο ενετός, χωρίς να καλησπερίσει τους προσερχόμενους ερευνητές.-

          «Επιθυμούμε να δούμε τον κύριό μας και διοικητή μας ……είναι κάτι το σοβαρό και το επείγον» είπε με τόλμη ο Δροσερός επιδεικνύοντας παραγωγική πρωτοβουλία.- «Περιμένετε λίγο…» είπε ο φρουρός, ο οποίος στη συνέχεια άνοιξε την θύρα και εισήλθε στο γραφείο του διοικητή.- Εξερχόμενος τους είπε «Ο διοικητής θα σας δει τώρα αμέσως…περάστε»

          Στο γραφείο του διοικητή, βρίσκονταν, όπως συνήθως πέρα από τον ίδιο και οι δύο υποδιοικητές του ντε Κολοβέντζο και ντε Τόρο.-

          «Μπα πως μας κάνετε την τιμή και μας επισκέπτεσθε τέτοια μάλιστα ώρα σπουδαίοι μας ερευνητές;», είπε με θλιμμένο, πλην όμως έντονα ειρωνικό ύφος ο ντε Ντρίκο, πράγμα που προκάλεσε, εκ συμπαθείας, ανάλογα χαμόγελα στους υποδιοικητές.-

          Χωρίς να χάνει καθόλου χρόνο, ο Κριτόβουλος, αφού παραμέρισε με το πόδι του τον εντονότατα κινητικό και πανταχού παρόντα σκαντζόχοιρο του ντε Κολοβέντζο, είπε: «Αρχοντά μου…..συμβαίνει κάτι συγκλονιστικό ……θυμάσαι που κάναμε αναφορές για τα τεμάχια του υφάσματος που βρίσκαμε στους τόπους των εγκλημάτων; Ε λοιπόν ανακαλύψαμε, κατά την έρευνά μας ότι το ύφασμα αυτό ανήκει σε συγκεκριμένο πρόσωπο, ο οποίος πρέπει να είναι και ο δολοφόνος».- Ο ντε Ντρίκο, αφού αναστατώθηκε σηκώθηκε όρθιος ρώτησε με έντονο ύφος «Ποιος είναι ο τρισκατάρατος…….ποιός λέγε ……αιρετικέ….λέγε»

          «Ο Πιτουλάβιος άρχοντά μου……ο Πιτουλάβιος» είπε με σύνεση ο Κριτόβουλος.-

          «Ο ποιος;;;» ρώτησε αγχωμένος ο διοικητής και συνέχισε « ……..εννοείς τον καλόγερο, τον αδελφό του τρισάθλιου Κουτσολέοντα που είναι γαμπρός του πειρατή και χορηγού εμού και του δούκα Σαλταφέρι;»

          «Ναι αυτός άρχοντά μου…….αυτός» δήλωσε με σταθερότητα φωνής ο Κριτόβουλος.-

          «Μα πώς να τον συλλάβω αυτόν……είναι από ευγενική οικογένεια….και έχει λόγω Σαλταφέρι πολύ μεγάλο βύσμα……μέχρι τον Πάπα τον ίδιο……………αυτόν βρήκες για ύποπτο βρε ακαμάτη, βρε ελεεινέ………..σου ανέθεσα να μου βρεις τον δολοφόνο………..και εσύ μου βρήκες ύποπτο …….που η σύλληψή του θα με μπλέξει άσχημα…ηλίθιοι….ηλίθιοι» είπε αντιδρώντας με ξέσπασμα οργής ο ντε Ντρίκο.-

          «Μην ανησυχείς άρχοντά μου σου έχουμε λύση» δήλωσε αυτάρεσκα ο Κριτόβουλος και συνέχισε «Μην τον συλλάβεις…ανάκρινέ τον ……..ενημέρωσε τους ανώτερους προκειμένου να λάβεις σχετικές εντολές …….η μάλλον εκβίασέ τον και μετά κοιτά να συμβιβαστείς μαζί του βρίσκοντας από κοινού έναν πιο βολικό ένοχο……..ξέρεις τι εννοώ».-

          «Έχεις δίκιο ………..αν το χειρισθώ σωστά……ίσως να ωφεληθούμε όλοι………..ακόμη και ο πραγματικός δολοφόνος………..και τώρα τσακιστείτε και φύγετε όλοι από εδώ..» έκραξε ο διοικητής, ο οποίος αντιλαμβανόμενος ότι ενώ αποχωρούσαν οι ερευνητές, οι υποδιοικητές παρέμεναν στις θέσεις τους, συνέχισε «…..έξω όλοι και όταν λέω όλοι όλοι…».-

          Μένοντας μόνος ο διοικητής, ήθελε να σκεφθεί σε βάθος τον τρόπο που θα διαχειριζόταν την υπόθεση, μετά την απρόσμενη εξέλιξη που αφορούσε στην αποκάλυψη, ουσιαστικά, του πραγματικού δράστη και να δημιουργήσει τα πλέον επωφελή γι΄αυτόν σενάρια.- Προκειμένου μάλιστα να σκεφθεί σε συνθήκες γαλήνης και ηρεμίας, αποφάσισε να πιεί και ένα ποτήρι κρασί roso di socco .- Ο διοικητής αφού αυτοσερβιρίσθηκε στην συνέχεια κατευθύνθηκε προς τον αναπαυτικό του θρόνο προκειμένου να απλώσει με την άνεσή του τις σκέψεις τους και να γεννήσει με τον πλέον ανώδυνο τρόπο τα όποια σενάρια.- Ενώ πήγε να καθίσει στην αναπαυτική του θέση κάτι το ακανθώδες έθιξε τα οπίσθια του προκαλώντας του ανείπωτο πόνο και παράλληλα σπαρακτικές κραυγές «οοοοοοοοοοοοοοοοχχχ…………ααααααααααααχχ».- Το ατυχές αυτό συμβάν επήλθε από μόνο τον λόγο ότι ο σκαντζόχοιρος του ντε Κολοβέντζο, είχε επιλέξει, την ίδια, με τον διοικητή θέση, προκειμένου να αναπαυθεί.- Χωρίς καμία προδικασία, ο έρμος σκαντζόχοιρος βρέθηκε, πεταγμένος από τα τρεμάμενα χέρια του ντε Ντρίκο, στον περιβάλλοντα χώρο.-

          Οι αποκαλύψεις των ερευνητών δεν έγιναν γνωστές μόνον στους φορείς της τοπικής ηγεσίας, αλλά και στον ενετό φρουρό Αντριάνο, ο οποίος κρυφακούγοντας από την μη ηχομονωμένη θύρα του γραφείου τις στιχομυθίες, είχε σχηματίσει πλήρη άποψη για την γενόμενη αποκάλυψη.- Μία περίπου ώρα, μετά την αποχώρηση των ερευνητών και των υποδιοικητών, από το γραφείο του ντε Ντρίκο και από την ταυτόχρονη λήξη της υπηρεσίας φρουράς του, ο Αντριάνο, έχοντας αποσυρθεί στον ιδιαίτερο χώρο ανάπαυσης του, που βρισκόταν στα υπόγεια του διοικητηρίου, ασκούσε τα βασικά του καθήκοντα.- Ο Αντριάνο, χρησιμοποιώντας μεσαίου μεγέθους πιττάκιο, συνέτασσε μία ολιγόλογη αναφορά προς τον Γκυ ντα Λα Ρος, η οποία επί λέξει είχε ως εξής:

«Αρχοντά μου συγκλονιστικές αποκαλύψεις έλαβαν χώρα σήμερα το βράδυ στο διοικητήριο από τους ερευνητές.- Περιήλθε σε γνώση της τοπικής ηγεσίας το όνομα του δράστη των αποτρόπαιων δολοφονιών και αναμένεται διενέργεια σχετικών ανακριτικών πράξεων.- Μετά από τις εξελίξεις αυτές επιβάλλεται η ανάκληση της εντολής προς του Τεύτονες Ιππότες και η ματαίωση της κατασταλτικής επιχείρησης

Με τιμή Αντριάνο

Σπεκουλάτορας Β΄Τάξης»

          Ο Αντριάνο ετοιμαζόταν να αναγνώσει για δεύτερη φορά την αναφορά του με σκοπό να εξαλείψει τυχόν ορθογραφικά λάθη, όταν τον κατέλαβε η εντονότατη ανάγκη να ουρήσει.- Χωρίς να χάνει χρόνο ο σπεκουλάτορας, αφού έλαβε στα χέρια του την έγγραφη αναφορά, προκειμένου να μην υποπέσει στην αντίληψη τρίτων κατά την απουσία του, εξήλθε από το δώμα του με κατεύθυνση τα εξωτερικά αποχωρητήρια του διοικητηρίου.- Αφού ανακουφίσθηκε, ετοιμάσθηκε να ανοίξει τη πόρτα των αποχωρητηρίων, με σκοπό να εξέλθει και να επιστρέψει στον χώρο ανάπαυσής του.- Όμως η κίνησή του δεν ολοκληρώθηκε.- Τρία απανωτά κτυπήματα στο κεφάλι του, αρκούσαν για να του το πολτοποιήσουν στέλνοντάς τον στο άλλο κόσμο.- Φορώντας τον ολόσωμο μαυροκόκκινο μανδύα με την ομοιόχρωμη κουκούλα, ο δολοφόνος του ενετού, αφού έθεσε το ματωμένο του βαρδούκιο στο θηκάρι του, στην συνέχεια απέσπασε το πιττάκιο της αναφοράς από το χέρι του πτώματος, το οποίο και παρέχωσε σε μία από τις θεόρατες τσέπες του μανδύα του.- Μετά άφησε ένα δικό του πιττάκιο στο οποίο αποτυπωνόταν ο λόγος της πράξης στην οποία είχε προβεί πριν από λίγα λεπτά.

«ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΕΕΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ : ΤΟΥΣ ΣΠΕΚΟΥΛΑΤΟΡΕΣ».-