Ημέρα με την ημέρα, βεβαιώνεται και μάλιστα με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο, ότι η αρχιτεκτονική της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα με την «κατασκευή» 370 νέων δήμων και 13 περιφερειών, στο πλαίσιο της εφαρμογής του Ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης», δεν αποτελεί παρά μία από τις πλευρές του «μνημονιακού πολιτικού προγράμματος», μέσω του οποίου καταλύεται το κοινωνικό κράτος, εκχωρείται η δημόσια περιουσία και περιορίζονται συλλογικά δικαιώματα.- Και όλα αυτά προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της καπιταλιστικής ολιγαρχίας, η οποία στην προκειμένη περίπτωση ενεργεί ως αχόρταγος τοκογλύφος που εισπράττει ακατάπαυστα τόκους και πανωτόκια δανείων, τα οποία ουσιαστικά μόνον η ίδια καρπώθηκε.-

Στο σημείωμά μας αυτό, δεν θα σταθούμε, στις δυσμενέστατες οικονομικές επιπτώσεις που προκαλούνται στα λαϊκά στρώματα από την εφαρμογή του προαναφερόμενου σχεδίου, αλλά θα περιορίσουμε την κριτική μας στην βλάβη που επιφέρει η υλοποίηση του σχεδίου αυτού στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, όπως αυτή εκδηλώνεται μέσα από τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.-

Βασική αφορμή για την σύνταξη του παρόντος, δεν ήταν άλλη, από τον τρόπο που προωθήθηκε και τέθηκε πλέον προς υλοποίηση ο Επιχειρησιακός Σχεδιασμός των Δήμων.- Ο Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης (παρ.1 άρθρο 266 Ν.3852/2010, όπως αναδιατυπώθηκε με την παρ.10κα του άρθρου 18 του N. 3870/2010, για το μεσοπρόθεσμο Προγραμματισμό των ∆ήμων εκπονείται πενταετές Επιχειρησιακό Πρόγραμμα, το οποίο εξειδικεύεται κατ' έτος σε ετήσιο Πρόγραμμα ∆ράσης και Ετήσιο Προϋπολογισμό.- Το Τεχνικό Πρόγραμμα καταρτίζεται μαζί με το Ετήσιο Πρόγραμμα ∆ράσης, το οποίο αποτελεί μέρος του και επισυνάπτεται, σε αυτό, ως παράρτημα.

Ειδικά μάλιστα για τη δημοτική περίοδο 2011-2014:

α. Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα έχει τριετή διάρκεια.

β. Η προθεσμία κατάρτισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος δεν μπορεί να υπερβαίνει την 30η Σεπτεμβρίου 2011. (άρθρο 267 παρ.6 Ν.3852/2010)

γ. Για το έτος 2011, Ετήσιο Πρόγραμμα ∆ράσης αποτελεί ο οικονομικός προϋπολογισμός και το Τεχνικό Πρόγραμμα.

δ. Το Ετήσιο Πρόγραμμα ∆ράσης για το 2012 συντάσσεται μαζί με το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα.

Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα αποτελεί ουσιαστικά πρόγραμμα πολιτικών δράσεων σε τομείς αρμοδιότητας των Δήμων και αποβλέπει σε μία προγραμματισμένη τοπική ανάπτυξη.-

Από τον τρόπο, με τον οποίο ενεργοποιήθηκε η διαδικασία υλοποίησης του Επιχειρησιακού Προγράμματος, όχι μόνο στον Δήμο Μάνδρας Ειδυλλίας, αλλά στον σύνολο τω Δήμων της Επικράτειας, προέκυψαν με ενάργεια τα εξής:

α) Τα στοιχεία ή μάλλον τα δεδομένα τα οποία αξιολογήθηκαν προκειμένου να δημιουργηθούν οι σχετικές προγραμματικές βάσεις, ήταν ανεπαρκή και σε πολλές περιπτώσεις εσφαλμένα.- Περαιτέρω οι αξιολογήσεις των λειτουργικών, οργανωτικών και αναπτυξιακών δυνατοτήτων και αδυναμιών των Δήμων ήταν σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετες.- Κύρια αιτία των εσφαλμένων ή αυθαίρετων καταγραφών αυτών, αποτέλεσε το γεγονός ότι τόσο η συλλογή, όσο και η αξιολόγηση των στοιχείων που αφορούσαν την κοινωνικο-οικονομική δομή, τα γεωφυσικά χαρακτηριστικά, την υφιστάμενη διοικητική-λειτουργική κατάσταση των υπηρεσιών, την ιστορική και διαχρονική συνέχεια της δημοτικής εδαφικής περιφέρειας καθώς επίσης και τα στοιχεία που συνθέτουν τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά, ανατέθηκαν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που κατάρτισαν πολυσέλιδες μελέτες που ήταν μεν επιστημονικοφανείς, πλην όμως σε καμία περίπτωση επιστημονικές.- Και τούτο ήταν απόλυτα φυσικό, δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις αυτές, οι οποίες, ερευνητικά, ουδεμία σχέση είχαν με την συνολική τοπική πραγματικότητα των Δήμων, ενδιαφέρθηκαν αποκλειστικά και μόνον να λάβουν την αμοιβή τους περιοριζόμενες να εκτελέσουν ένα έργο αμφίβολης ποιότητας, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.-

β) Η ανάθεση της ουσιαστικής εκπόνησης του Επιχειρησιακού Σχεδίου σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, κατέδειξε, ότι τόσο η Κεντρική Κυβέρνηση, όσο και πληθώρα Δήμων, εκτόπισε πλήρως τον λαϊκό παράγοντα από τα όποια κέντρα λήψης αποφάσεων που θα διαμόρφωναν τις απαιτούμενες πολιτικές για την κατάρτιση του προγράμματος.- Το γεγονός, ότι κλήθηκαν εκ των υστέρων να λάβουν θέση επί των μελετών που είχαν συνταχθεί από ιδιωτικές επιχειρήσεις, τα Συμβούλια Δημοτικών ή Τοπικών Κοινοτήτων, οι Τοπικές Συνελεύσεις, οι Επιτροπές Διαβούλευσης ή κοινωνικοί συλλογικοί φορείς των Δήμων, χωρίς όμως να διαθέτουν έστω και την παραμικρή δυνατότητα διορθωτικής παρέμβασης επί των μελετών αυτών, όχι μόνο δεν αποδεικνύει το αντίθετο, αλλά καταδεικνύει και μάλιστα σε όλο της το μεγαλείο την φαρσοκωμωδία που παίχθηκε σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.-

γ) Με δεδομένο ότι ο λαϊκός παράγοντας εκτοπίσθηκε πλήρως από την διαδικασία εκπόνησης του προγράμματος, βεβαιώθηκε πλήρως ότι τα αναπτυξιακά σχέδια τα οποία τελικά προκρίθηκαν, δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη για ένα καλύτερο και πιο ανθρώπινο μέλλον στον οικισμό, στο χωριό, την συνοικία και στην πόλη, αλλά στις ανάγκες των συντακτών των μελετών αυτών και συνεπώς στα οποία ιδιωτικά συμφέροντα αυτοί εκπροσωπούν.-

δ) Σε συνέχεια των προαναφερόμενων επιβεβαιώθηκε πλήρως, ότι η θεσμική διάσταση του Καλλικράτη, που αφορά τις διαδικασίες και τους κανόνες συμμετοχής του λαϊκού παράγοντα, είναι άνευ περιεχομένου και ουσίας δεδομένου ότι δεν συνιστά, παρά ένα κακόγουστο μάλιστα, διακοσμητικό προσωπείο του αυταρχικού διοικητικού και πολιτικού μοντέλου που υλοποιείται.- Συμβούλια Δημοτικών ή Τοπικών Κοινοτήτων πλήρως εξαρτημένα από τις Δημοτικές Αρχές, Επιτροπές Διαβούλευσης που αποφασίζουν δια βοής ή δια συναινετικών βόμβων και Τοπικές Συνελεύσεις που συμμετέχουν αποκλειστικά θιασώτες των Δημοτικών Αρχών, συνθέτουν την εικόνα αυτού του κακόγουστου προσωπείου.-

ε) Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα πάντοτε με τα όσα περιλαμβάνονται τόσο στις γενικές κυβερνητικές κατευθυντήριες αρχές, όσο και στις «κατά παραγγελία» συντεταγμένες μελέτες από ιδιωτικές επιχειρήσεις γνωστής ή και άγνωστης προέλευσης, ο σκοπός κατάρτισης και υλοποίησης των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων, δεν είναι η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών μίας συγκεκριμένης εδαφικής περιφέρειας, αλλά η κτήση δυνατότητας ένταξης των Δήμων σε μία παγκοσμιοποιημένη κοινωνία όπου η μοναδική κυριαρχούσα αρχή είναι η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίου εμπορευμάτων.- Με λίγα λόγια ο συγκεκριμένος σκοπός συνίσταται στην έμπρακτη αποδοχή του ανθρωποβόρου και περιβαλλοντοκτόνου νεοφιλελεύθερου μοντέλου.-

Τα όσα προεκθέτω δεν αποδεικνύονται μόνο από συγκεκριμένα έγγραφα στοιχεία αδιαμφισβήτητου κύρους.- Βεβαιώνονται κυρίως, από τα όσα έζησε και κυρίως αισθάνθηκε ο δημότης της Μάνδρας, των Βιλίων, των Ερυθρών και της Οινόης κατά την διαδικασία εκπόνησης του Επιχειρησιακού Σχεδίου του Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας-Αττικής.- Έζησε και αισθάνθηκε, ότι όντας αποξενωμένος από την όποια διαδικασία συμμετοχής του στην λήψη αποφάσεων που τον αφορούν, δεν ρωτήθηκε καν για το μέλλον του τόπου του.- Αντίθετα ρωτήθηκαν και απάντησαν επ΄αυτού, κάποιοι επ΄αμοιβή απασχολούμενοι μελετητές, οι οποίοι ενεργούν, εκτός και πέραν των λαϊκών συμφερόντων και ως εκ τούτου ενάντια τους.- Είναι εύλογο, κατόπιν αυτών, να πιθανολογεί ο δημότης, ότι ενδεχομένως αυτοί να ενεργούν κατ΄εντολή αυτών, που τον θέτουν εκτός εργασίας, του περιορίζουν τα κοινωνικά και συλλογικά δικαιώματα και θέτουν υπό αμφισβήτηση την εθνική μας κυριαρχία.- Και ανεξάρτητα από την επίγνωση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, τα αισθήματα που δημιουργούνται και τις πιθανολογήσεις που προκύπτουν, ένα πράγμα προκύπτει αδιαμφισβήτητο: ότι ο ένδοξος πρόγονός μας αρχιτέκτονας, άθελά του, ονοματοδότησε έναν φανατικό εχθρό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως χώρου έκφρασης και πραγμάτωσης της λαϊκής κυριαρχίας.-