Η συμβολή του στην έκδοση μίας απόφασης που θα ικανοποιούσε, όχι βέβαια το λαϊκό αίσθημα, το οποίο ο Κουτσολέοντας εκ γενετής απεχθανόταν, αλλά τα συμφέροντα της τάξης των ευγενών που εκπροσωπούσε και κυρίως των κατοχικών δυνάμεων, θα ήταν καθοριστικής σημασίας για το ίδιο του το πολιτικό μέλλον ως άρχοντα του τόπου του.- Για τον λόγο αυτόν ο θλιβερός αυτός συνήγορος, δεν είχε μόνον προετοιμασθεί μόνο ως προς την άσκηση και επίδειξη της ρητορικής του δεινότητας, αλλά και ως προς τον επηρεασμό των ενόρκων με αποκλειστικό σκοπό την έκδοση ενός ευνοϊκού δικαστικού αποτελέσματος.-
«Οι δουλάρες ήδη ψήνουν τις μηλόπιτες ……..» είπε η Έλενα ντε λα Ρόκα, εισερχόμενη, ως συνήθως απροειδοποίητα, στον χώρο του καθιστικού.-
«Πολυαγαπημένη μου κυρά, πιστεύω ότι έβαλες και τα βότανα που μας προμήθευσε ο Αναστάσιος ο Βοτανοσυλλέκτης μέσα στην ζύμη…….» είπε, χωρίς να ολοκληρώσει την φράση του ο Κουτσολέοντας, ο οποίος, για μία ακόμη φορά δέχθηκε στην δεξιά του παρειά ένα ανάποδο χαστούκι από την σύζυγό του.- «Δεν μου λες για ηλίθια με περνάς άμυαλε…είχα όρεξη εγώ να σηκωθώ πρωί – πρωί και να διατάξω τις δούλες να φτιάξουν μηλόπιτες για να τις καταβροχθίσουν διάφορα καθάρματα που σήμερα θα υποδυθούν τους ενόρκους………..αυτά τα είπαμε ………..οι πίτες έχουν μέσα βότανο, που θα τους κρατήσει ζαβλακωμένους επί έξι τουλάχιστον ώρες έτσι ώστε να κάνεις εσύ τη δουλειά σου………….φρόντισα μάλιστα και την δοσολογία για να μην προκληθεί καμία άλλη παρενέργεια» είπε η πολύπλαγκτος σύζυγος του υπερασπιστή και συνέχισε «……..εδώ υπάρχει το περίσσευμα από τα βότανα» δείχνοντας το μικρό κουτί, το οποίο και άφησε δίπλα στο ανάκλιντρο του συζύγου της.- «Φρόντισε, μόλις γίνουν οι μηλόπιτες, να τις παραδώσουν οι δούλοι μας, στους ενόρκους προς βρώση………α να και εδώ έχω συντάξει και το κείμενο του πιτακίου που θα συνοδεύει κάθε πίτα και θα δικαιολογεί την διανομή της σ΄αυτούς τους αχρείους» είπε η Ρόκα, η οποία μπήκε στον κόπο να αναγνώσει το έγγραφο περιεχόμενο του πιτακίου :
«Εχομεν την τιμήν να σας φιλέψουμε την μηλόπιτα αυτήν, την οποία σας καλούμε να καταβροχθίσατε άμεσα, ούτως ώστε να έχετε την ικανήν και αναγκαίαν ενέργειαν προς επιτέλεσιν του θεοπνεύστου δικαιοδοτικού σας έργου»
Η αποχώρηση της Έλενα ντε λα Ρόκα από το καθιστικό, ναι μεν προκάλεσε ένα αίσθημα βαθειάς ανακούφισης στον Κουτσολέοντα, πλην όμως του δημιούργησε και κάποιες πρόσθετες ανησυχίες.- «Λες να μην είναι η δοσολογία ικανή για να παράγει το επιθυμητό αποτέλεσμα; Μήπως θα έπρεπε να προσθέσω και το υπόλοιπο των βοτάνων που περίσσεψαν, στις, υπό παρασκευή, μηλόπιτες, προκειμένου να εξασφαλισθούν οι καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις για την επίτευξη του ευκταίου αποτελέσματος;», σκέφθηκε ανήσυχος ο Κουτσολέοντας.- Χωρίς να αφήσει να καταληφθεί από το βάρος των σκέψεών του αυτών, ο Κουτσολέοντας, σηκώθηκε από το ανάκλιντρο και αφού άδραξε του κουτί με τα βότανα, έσπευσε στην κουζίνα.- Φθάνοντας στον χώρο αυτόν, ο υπερασπιστής, χωρίς να απευθύνει κανενός είδους χαιρετισμό, στο υπηρετικό προσωπικό, άρχισε να μοιράζει διαταγές «Εσύ βγάλε τις πίτες τώρα από το φούρνο……… εσύ άνοιξέ τις……… εσύ ρίξε σε κάθε μία από αυτές τα βότανα που σου δίνω …………κι εσύ ξαναφούρνισέ την».-
Κριεκούκιον – Ελλάδα Σωτήριον έτος 1235 μ.χ. 25η Ιουνίου περί ώρα 8:30 πρωινή
«Τις μοιράσαμε όλες άρχοντα μου……..» είπε ο κουτσοδόντης επιστάτης των δούλων εξωτερικής χρήσεως του Κουτσολέοντα και συνέχισε «……..μάλιστα μόλις τις είδαν αχνιστές και μυρωδάτες οι περισσότεροι από τους άρχοντες τις έφαγαν κατά την παράδοσή τους….» .- «Καλώς……..καλώς» είπε ο υπερασπιστής, ο οποίος πέταξε στο πάτωμα μερικές καπνιστές νυκτερίδες, ως φιλοδώρημα για το έργο που επιτέλεσαν οι δούλοι του.- «Αγαπητέ μου συνοδέ, λουλούδι της αραπιάς και καμάρι του Τούνεζι, Μελετ Ελ Σιντ Ερια έλα φεύγουμε για το δικαστήριο» είπε ο Κουτσολέοντας απευθυνόμενος στον θηριώδη Αγαρηνό συνοδό του, ο οποίος ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση του υπερασπιστή περιορίσθηκε σε ένα στιγμιαίο μουγκρητό αποδοχής.-
Σήμερα, όλοι οι δρόμοι, οδηγούσαν στο διοικητήριο.- Οι ευγενικής καταγωγής κάτοικοι, έχοντας εγκαταλείψει τις φροντίδες επίβλεψης των περιουσιών τους στους υποτακτικούς τους, έσπευδαν να παρακολουθήσουν την, υπό διεξαγωγή, δίκη και να τονίσουν με την παρουσία τους, ότι το κοινό περί δικαίου αίσθημα, απαιτούσε την καταδίκη του Αιγόμορφου ως μηχανικού εξαρτήματος των επαναστατών, η ύπαρξη των οποίων έθετε σε σοβαρό κίνδυνο των κοινωνική τους υπόσταση και όχι μόνον.- Οι, μη ευγενικής καταγωγής κάτοικοι, μικροαγρότες, τεχνίτες και έμποροι και φυσικά οι δουλοπάροικοι, δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για την δίκη αυτή και είχαν περιορισθεί να κάνουν, αυτό που μετά μανίας απεχθάνονταν οι ευγενείς: να εργάζονται.- Στην, κατάλληλα διαμορφωμένη, για την διεξαγωγή της δίκης, αίθουσα, είχαν ήδη προσέλθει, καταλαμβάνοντας περίοπτες θέσεις, οι κατοχικοί άρχοντες και συγκεκριμένα η Χουάνα ντε Κριεκούκι, ο Πανολιασκούνδος συνοδευόμενος από τις ακάματες σωματοφυλακές τους, νορβηγίδες τοξότριες Αγλούκα και Ακούκα και φυσικά ο Κοτσαρίκο Μακελλάρι, συνοδευόμενος από δύο ιππότες του τάγματός του, οι οποίοι, ως συνήθως έκαναν οσφρητικά αισθητή την παρουσία τους από την ποδαρίλα που εξέπεμπαν τα, επί απροσδιόριστο χρονικό, διάστημα, άπλυτα πόδια τους.-
Ενώ η αίθουσα είχε ήδη γεμίσει, δύο ρωμαλέοι ενετοί φρουροί έφεραν, σέρνοντας από τα έγκατα του διοικητηρίου, τον δόλιο τον Αιγόμορφο, σιδηροδέσμιο.- Στην συνέχεια οι φρουροί, έκλεισαν τον άτυχο, υπόδικο σε ένα, ειδικά κατασκευασμένο, για τις περιστάσεις, μεταλλικό κλουβί.- Η ακούσια είσοδος του υπόδικου στην αίθουσα, προκάλεσε το κοινό αίσθημα του κοινωνικά εκλεκτού ακροατηρίου, το οποίο άρχισε να φωνασκεί: «……….θάνατος στο σκυλί των επαναστατών…….. παλιάνθρωπε …..ελεεινέ…….αλήτη………βάλθηκες κι εσύ να μας πάρουν τα σπίτια και τα κόπια μας σκοτώνοντας αθώους ανθρώπους…..δολοφόνε……..».- Παράλληλα το ακροατήριο, επιδεικνύοντας, την βαθειά του καλλιέργεια, το πνεύμα του, τις ανθρωπιστικές του αξίες και κυρίως τη ευρηματικότητα του συνθηματολογούσε:
«Βατάτζη άθλιε που θες κι αρχονταρίκι
Εμείς θα παλουκώσουμε ετούτο το καθίκι»
Τόσο οι φωνές όσο και το προαναφερόμενο σύνθημα, έπαυσαν να εκπέμπονται εντελώς ξαφνικά και μία απίστευτη ησυχία επικράτησε στην αίθουσα.- Το γεγονός αυτό οφειλόταν στην, εντός της αίθουσας, ταυτόχρονη είσοδο, τόσο των μελών του δικαστηρίου, όσο και των ενόρκων.- Οι δικαστές, που δεν ήταν άλλοι από τον διοικητή ντε Ντρίκο, τους υποδιοικητές ντε Κολοβέντζο και ντε Τόρο, αμέσως μετά την είσοδό τους κάθισαν στις έδρες που βρίσκονταν απέναντι από το ακροατήριο.- Μαζί τους κάθισε και ο Τζιοβάνι ντε Χαλινόμα, ο οποίος σήμερα είχε αναλάβει την εκτέλεση καθηκόντων εισηγήτορα.- Τις θέσεις που βρίσκονταν, από την πλευρά του ακροατηρίου, δεξιά των δικαστικών εδρών, κατέλαβαν οι ένορκοι :Σαλβατόρε ντι Πάτσε ηγέτης της ενετικής συνοικίας, Δαντσής από την συντεχνία των Ελάτων, Δημήτριος Βάλλας, Αθανάσιος Κομνηνός και Θεοφάνης Λειβαδίτης από την συντεχνία των κάπελων.- Αριστερά, από την πλευρά του ακροατηρίου, ευρισκόταν το κλουβί με τον υπόδικο και κάτω από αυτό, η έδρα της υπεράσπισης την οποία είχε καταλάβει ο Κουτσολέοντας.-
«Εν ονόματι του Μεγάλου Δουκός των Αθηνών και των Θηβών, Γκυ Ντε Λα Ρος, άρχεται η συνεδρίασις του ημών δικαστηρίου» είπε με βροντώδη φωνή ο ντε Ντρίκο, πιστοποιώντας, με τον τρόπο αυτόν ότι θα προήδρευε του δικαστηρίου, διευθύνοντας την όλη ακροαματική διαδικασία, και συνέχισε «…τον λόγον έχει ο εισηγήτορας που θα απαγγείλει και το κατηγορητήριον» .- Χωρίς να μεσολαβήσει κανένα σχεδόν κενό χρονικό διάστημα ο Τζιοβάνι ντε Χαλινόμα, άρχισε με στόμφο να απαγγέλει:
«Κωνσταντίνε Αιγόμορφε κατηγορείσαι ότι την 21η Ιουνίου του τρέχοντος Σωτηρίου έτους και περί τις βραδινές ώρες δολοφόνησες τον εξέχοντα Αναστάσιο Κοτρυβό, ποιώντας χρήση βαρδουκίου…..Τι έχει να πεις επ αυτού κατηγορούμενε»
«Είμαι αθώος……..είμαι αθώος……….» ανέκραξε ο έρμος ο Αιγόμορφος.-
«Δεν ακούγεσαι κατηγορούμενε….έχεις συνήγορον» είπε ο ντε Ντρίκο.-
«Παραδεχόμεθα την κατηγορίαν και θα αποδείξομεν όχι μόνον την ενοχή μας αλλά και ότι ετελέσαμεν το έγκλημα ως φυσικοί αυτουργοί κατ΄εντολήν και για λογαριασμόν τρίτων μιαρών επαναστατών…» είπε με στόμφο ο Κουτσολέοντας.-
«Οι ένορκοι αφού άκουσαν την κατηγορία και την θέση της υπεράσπισης, είναι σε θέση να επιτελέσουν το έργο τους;» ρώτησε ο ντε Ντρίκο ρωτώντας τον Σαλβατόρε ντι Πάτσε, ο οποίος εκτελούσε χρέη προέδρου του σώματος των ενόρκων.- Αντί απαντήσεως ο ντε Ντρίκο, εισέπραξε μία κατάφαση από μία συνολική οχλαγωγή των ενόρκων που συγκεκριμένα έκαναν «γιαμ……….γιαμ……….γιαμ……..γιαμ……γιαμ…..».- Αυτά όμως που ανησύχησαν πιο έντονα τον ντε Ντρίκο, ήταν τόσο το γελοίο ύφος που είχαν τα πρόσωπα των ενόρκων όσο και κυρίως τα μάτια τους που έδειχναν να είναι αδικαιολόγητα γουρλωμένα.- «Κάτι συμβαίνει εδώ μ΄αυτούς τους μαλάκες…..» είπε ψιθυριστά στο αυτί του Κολοβέντζο ο διοικητής, ο οποίος στην συνέχεια ανέκραξε «Να προσέλθει ο μάρτυς Κριτόβουλος ο Καθαρός».- «Κριτόβουλος Καθαρός……………Κριτόβουλος Καθαρός…………» επανέλαβε, απευθυνόμενος προς το ακροατήριο ο Μελέτιος Γραμματικός, ο οποίος κατά την εν λόγω ακροαματική διαδικασία εκτελούσε χρέη δικαστικού επιμελητού.-
Ο Κριτόβουλος, φθάνοντας στο εδώλιο, αντιμετώπισε αμέσως την παρατήρηση του ντε Ντρίκο « Επειδή είσαι γνωστός και μη εξαιρετέος, δεν θέλουμε τα στοιχεία της ταυτότητάς σου…………και προχωράμε …….τι έχεις συνάγει από την έρευνα που έχεις κάμει μέχρι και σήμερα;»
«Αυτό που έχουμε συναγάγει μέχρι και σήμερα από τις πραγματοποιηθείσες έρευνες, είναι ότι, ως προς την δολοφονίαν του ατυχούς Κοτρυβού, στον τόπο του εγκλήματος ευρέθησαν, μεταξύ άλλων, ως στοιχεία, ένα μικρό κομμάτι υφάσματος κόκκινου χρώματος, ένα τμήμα μίας ασημένιας αλυσίδας……..» .- Ο σοφός Κριτόβουλος, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την φράση του, όταν παρενέβη στο σημείο αυτό ο ντε Ντρίκο ρωτώντας τον μάρτυρα «……………………και ποια η σημασία του υφάσματος και της αλυσίδας;»
Ο Κριτόβουλος χωρίς να χρονοτριβεί έδωσε την αρμόζουσα απάντηση «……..άρχοντα μου τα εν λόγω αντικείμενα προέρχονται, λόγω της υφής του, από την περιοχή της αυτοκρατορίας της Νίκαιας, όπου προφανώς κατασκευάζονται…………………».- Με την κατάθεση του αυτή ο Κριτόβουλος άφησε αποσβολωμένο το ακροατήριο το οποίο περιορίσθηκε να εκφρασθεί με ένα μαζικό επιφώνημα «Ωωωωωωωωω ωωωωωωω!!!!!».-
«Δηλαδή Κριτόβουλε εννοείς ότι η παρουσία του υφάσματος και της αλυσίδας στον τόπο του εγκλήματος, προδίδουν το γεγονός ότι ο Κοτρυβός δολοφονήθηκε από τον Αιγομορφο, μετά από παρότρυνση επαναστατών που προέρχονται από την καταραμένη αυτοκρατορία της Νίκαιας;» Ρώτησε με αυτοπεποίθηση ο ντε Ντρίκο.-
Ο αιφνιδιασμένος από την απρόσμενη ερώτηση μάρτυρας απάντησε «……….όχι δεν εννοούσα ακριβώς αυτό………ή μάλλον ναι το ύφασμα ήταν κόκκινο……….μάλλον των επαναστατών…………».- «Φθάνει δεν έχω άλλες ερωτήσεις έχω καλυφθεί πλήρως……….έχει κανείς από τους συναδέλφους ή από τον εισηγήτορα κάτι να ερωτήσει τον μάρτυρα……….νομίζω επίσης ότι δεν έχουμε ανάγκη να εξετάσουμε άλλους μάρτυρες …….το πράγμα μιλάει από μόνο του…..» είπε ο ντε Ντρίκο, ενώ παράλληλα με μία κίνηση της κεφαλής έγνεφε προς τους συμπαριστάμενους, κατά την περίσταση δικαστικούς λειτουργούς να αποφύγουν την όποια περαιτέρω ερώτηση, ενώ στην συνέχεια απευθυνόμενος στους ενόρκους δήλωσε «………κύριοι ακούσατε την συγκλονιστική κατάθεση του μάρτυρος ………τα λέει όλα και να την λάβετε σοβαρά υπόψη……….».- Οι ένορκοι, στην παρατήρηση του προέδρου του δικαστηρίου έκαναν ομαδικά γιαμ……….γιαμ……….γιαμ……..γιαμ… …γιαμ…..» έχοντας τα μάτια τους πάντοτε γουρλωτά.- Αυτό όμως που ανησύχησε ακόμη πιο έντονα τον ντε Ντρίκο, ήταν ότι οι ένορκοι καθ΄όλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας έκαναν, μεταξύ τους χοντροκομμένους αστεϊσμούς, με ποιον χαρακτηριστικό εκείνον στον οποίο προέβη ο Δάντσης, τραβώντας με δύναμη το αυτί του Αθανασίου Κομνηνού.- «Δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι κάτι τρέχει με αυτά τα ζώα………» είπε ο ντε Ντρίκο, ψιθυριστά αυτή την φορά στο αυτί του ντε Τόρο.- Ήταν προφανές, ότι η υπερβολική δόση που υπήρχε στις μηλόπιτες, που είχαν καταβροχθίσει οι ένορκοι, είχε αρχίσει ήδη να επενεργεί σ΄αυτούς, οι οποίοι κατά τα λοιπά παρακολουθούσαν την όλοι διαδικασία σε κατάσταση χαύνωσης.-
Χωρίς να χάσει την προθυμία του να ολοκληρωθεί με τον πλέον ομαλό τρόπο ή όλη ακροαματική διαδικασία, ο ντε Ντρίκο, είπε, απευθυνόμενος στον Κουτσολέοντα «…..τον λόγο έχει η υπεράσπιση..».-
Ο Κουτσολέοντας αφού ξερόβηξε δύο φορές ξεκίνησε την αγόρευσή του «Κύριε πρόεδρε, σεβαστοί δικαστές, αξιότιμοι ένορκοι…….η κατάθεση του Κριτόβουλου ήταν συγκλονιστική ως προς τα αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης…………έλυσε κάθε απορία σχετικά με τα κίνητρα, τον φυσικό και τον ηθικό αυτουργό του αποτρόπαιου εγκλήματος.- Καθίσταται πλέον προφανές ότι ο πελάτης μου ωθούμενος από ταπεινά έλατήρια συνέτριψε την κεφαλή του ατυχούς Κοτρυβού………….Όμως ο Αιγόμορφος ήταν μόνος; Όχι κύριοι δεν ήταν μόνος του………. το χέρι του το όπλισαν οι επαναστατικές δυνάμεις του Βατάτζη που θέλουν καλά και ντε να μας επαναφέρουν στις πανάρχαιες αξίες ενός πλέον ανύπαρκτου πολιτισμού και περαιτέρω να εμπεδώσουν τον κοινωνισμό σε βάρος των όσων κοπιάζουμε να υφαρπάξουμε εμείς οι άρχοντες από τα δουλικά κάθε μορφής που έχουν την τιμή να εργάζονται στα χωράφια μας, στις στάνες και στα βουστάσια μας, στα σπίτια μας και στα καταστήματά μας…..Ο κοινωνισμός κύριοι όπλισε το τριχωτό και ακαλαίσθητο χέρι του πελάτη μου με το δολοφονικό βαρδούκιο………ο κοινωνισμός ώθησε τον πελάτη μου να συντρίψει την κεφαλή του ατυχούς Κοτρυβού……» και κατέληξε συγκινημένος και γεμάτος δάκρυα «…είμεθα ένοχοι κύριε πρόεδρε και έχουμε και το θάρρος και το ηθικό ανάστημα να το παραδεχθούμε……καταδικάστε μας λοιπόν παραδειγματικά……».-
Αμέσως μετά την τελευταία φράση της αγόρευσης του υπερασπιστή, μία ηχηρότατη πορδή ακούσθηκε από τον χώρο των ενόρκων, οι οποίοι αγνοώντας την σημασία της προσβολής που έλαβε χώρα με την, κατά τον προαναφερόμενο τρόπο, εκπομπή σωματικών αερίων, συνέχιζαν να αστειεύονται με χοντροκομμένο τρόπο μεταξύ τους.- Κατά τα λοιπά το ακροατήριο, έμπλεο δακρύων και συγκίνησης από το περιεχόμενο της αγόρευσης του Κουτσολέοντα άρχιζε να απευθύνει προς αυτόν τις εύφημες φράσεις «Εύγε…εύγε…………τιμάς λειτούργημά σου και τις αξίες των προγόνων μας………».-
Ο ντε Ντρίκο, παρά την ανησυχία που του είχε προκαλέσει ή όλη συμπεριφορά των ενόρκων – η οποία ανησυχία εντάθηκε από τον βροντώδη ήχο της προαναφερόμενης πορδής - παρέμενε ικανοποιημένος από την εξέλιξη της διαδικασίας.- Στην προσπάθεια του να ολοκληρώσει την ακροαματική διαδικασία είπε « Και τώρα ερχόμαστε στην πιο κρίσιμη φάση της σημερινής δίκης.- Οι ένορκοι θα μας δηλώσουν το αποτέλεσμα της ετυμηγορίας τους.- Μελέτιε Γραμματικέ ζήτησε από τον προεδρεύοντα των ενόρκων και εκλεκτό συμπατριώτη μου Σαλβατόρε ντι Πάτσε την έγγραφη ετυμηγορία του σώματος».- Με μία αστραπιαία κίνηση ο Γραμματικός μετέβη στα έδρανα των ενόρκων και με βροντώδη φωνή είπε στον ντι Πάτσε « Ευσεβέστατε άρχοντα των ενόρκων ζητώ, όπως μου παραδώσεις την έγγραφη ετυμηγορία του σώματος».- Ο ντι Πάτσε, μη έχοντας αντιληφθεί την σημασία των λόγων του Γραμματικού και σε κατάσταση πλήρους ζαβλακώματος είπε : «… Τι μου είπες…να σου δώκω;;».- Πριν προλάβουν να νοιώσουν την αίσθηση της έκπληξης, από την απρόσμενη αυτή απάντηση τόσο ο Γραμματικός και οι λοιποί παράγοντες της δίκης όσο και το πλήρως αιφνιδιασμένο ακροατήριο, ο ντι Πάτσε απευθυνόμενος προς τους λοιπούς ενόρκους είπε «..πάμε όλοι μαζί για ένα χορό στο κέντρο της αίθουσας…….πάμε…πάμε…».- Οι ένορκοι πιασμένοι χέρι-χέρι, άρχισαν να χορεύουν στο κέντρο της αίθουσας με ρυθμό καλαματιανό ενώ παράλληλα τραγουδούσαν δυνατά ένα ακατάληπτο τραγούδι, το ρεφραίν του οποίου είχε ως ακολούθως:
Πέντε πο- πέντε πο- πέντε ποντικοί βαρβάτοι,
πέντε ποντικοί βαρβάτοι, μου χαλά- μου χαλά-, μου χαλάσαν το κρεβάτι.
Ρε και άλλοι τρεις, και άλλοι τρεις, και άλλοι τρεις μουνουχισμένοι,
και άλλοι τρεις μουνουχισμένοι, μου το φτία-, μου το φτιά-, μου το φτιάχναν οι καυμένοι…..
Δεν πρόλαβε να φθάσει το σύνολο του αίματος από τον κορμό στο κεφάλι του ντε Ντρίκο, λόγω του εντονοτάτου θυμού που του προκαλούσε το ασύλληπτο, για την κοινή, και όχι μόνο, λογική, θέαμα, όταν εντελώς ξαφνικά ένα τμήμα της οροφής άνοιξε.- Από το άνοιγμα της οροφής έπεσε ένα χειροπόδαρα δεμένο πτώμα, το οποίο στην συνέχεια αιωρήθηκε, σε ύψος τριών μέτρων, πάνω από τα κεφάλια των ακροατών της δίκης, δεδομένου ότι έχασκε δεμένο από κάποιο μη ορατό σημείο της οροφής.- Το πτώμα, του οποίου το κύριο χαρακτηριστικό ήταν το πολτοποιημένο κεφάλι, δεν ήταν άλλο από αυτό του Χουάν Ραμόν Κλιτσίκα.- Στο κεφάλι του πτώματος ήταν δεμένο ένα μεγάλο πιτάκιο, στο οποίο ευδιάκριτα αναγράφονταν τα εξής:
«ΟΣΟ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΤΙΜΩΡΟΥΝ ΑΘΩΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΟΥΣ ΤΟΣΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΛΑΒΕΡΗ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ».-
Την έκπληξη που αρχικά αντιμετώπισαν τόσο οι δικαστικοί λειτουργοί, όσο και το ακροατήριο από την απρόσμενη και ακατανόητη συμπεριφορά των ενόρκων, αντικατάστησε ο τρόμος που απέπνεε η οπτική επαφή με το πτώμα του ίβηρα καθώς επίσης και τα όσα περιέχονταν, στο πιτάκιο.- Όμως ο τρόμος τους όχι μόνο δεν έμελε να κοπάσει, αλλά μάλλον να κορυφωθεί.- Η πόρτα της αίθουσας έσπασε με έναν αποτρόπαιο κρότο και στην είσοδο αυτής εμφανίσθηκε ένα έφιππος θηριώδης κουκουλοφόρος με σκουροκόκκινο ολόσωμο μανδύα, ο οποίος κράδαινε στο δεξί του χέρι ένα καταματωμένο βαρδούκιο.-
Υστερικές κραυγές και αλαλαγμοί απόγνωσης, ακολούθησαν από το ακροατήριο και τους παράγοντες της δίκης, ενώ η αίθουσα μύρισε ξαφνικά από σκατά, που κατά πολλά κιλά παρήγαγαν, κατά την ακούσια αφόδευσή τους, οι όλως αιφνιδιασμένοι και πλήρως τρομοκρατημένοι παριστάμενοι.- Χωρίς να χάνει καθόλου χρόνο ο έφιππος κουκουλοφόρος, αφού διάσχισε την αίθουσα και προσπέρασε τον χώρο, στον οποίο οι ένορκοι εξακολουθούσαν απτόητοι να χορεύουν με καλαματιανό ρυθμό, έφθασε στο κλουβί του Αιγόμορφου.- Με μία απότομη κίνηση κατέβασε το αιματηρό βαρδούκιο με δύναμη στην κλειδαριά του κλουβιού η οποία έγινε κομμάτια.- Αφού άνοιξε το κλουβί, βούτηξε τον Αιγόμορφο από τον γιακά, τον ανέβασε στο άλογο και στην συνέχεια αποχώρησε με ταχύτητα από τον χώρο της αίθουσας, από την οποία εξήλθε κινούμενος προς άγνωστη κατεύθυνση.- Ήταν πια προφανές σε όλους τους εμβρόντητους παρισταμένους ότι, ενώ είχε ξεκινήσει μία τόσο δίκαιη δίκη αυτή τελείωνε με τόσο άδικο τρόπο…………………..

ΒΑΡΔΟΥΚΙΟΝ ΚΑΙ ΑΙΜΑ

