Ο μητροπολιτικός ναός είχε κατασκευασθεί με κάτοψη σε σχήμα ελεύθερου σταυρού, με ιδιαίτερη έμφαση στον κεντρικό χώρο.- Επρόκειτο για μία όχι πολύ συνηθισμένη εκδοχή του τύπου του ελεύθερου σταυρού, που έτεινε περισσότερο προς το περίκεντρο κτίριο.- Το ιερό, ημιεξαγωνικό κατ' αρχήν, εκτεινόταν, σε μικρό βάθος, πέρα από την ανατολική κεραία του εν λόγω σταυρού.- Στους τέσσερις κίονες στηριζόταν, μέσω σφαιρικών τριγώνων, ο ευρύς τρούλος με το ψηλό τύμπανο, που έφερε πυκνά υψίκορμα παράθυρα.- Ο ναός είχε κατασκευασθεί εξ ολοκλήρου λιθόδμητος στην αρχική του φάση.- Οι τοίχοι είχαν πάχος περίπου 1,50 μέτρα και οι κίονες είχαν διάμετρο περί που 1 μέτρο.- Στο εσωτερικό του ναού υπήρχαν κόγχες και εσοχές στις οποίες έβριθαν οι λειψανοθήκες που περιείχαν σκηνώματα αγίων, οσίων καθώς και υποψηφίων για την κατάληψη των θέσεων αυτών.- Ήταν μάλιστα τόσα πολλά τα, εντός του ναού σκηνώματα, που δικαίως ο ευρηματικός διοικητής ντε Ντρίκο, είχε χαρακτηρίσει το ιερό κτίριο ως άντρο πτωμάτων.- Πολλές αβάσιμες φήμες ανάφεραν ότι η κατασκευή του εν λόγω ναού αντιμετώπισε πολλά προβλήματα ως προς την άδεια δόμησής του, δεδομένου ότι προέκυψαν πολλές υπερβάσεις κατά την κατασκευή του.- Έπρεπε να συμβούν αλλεπάλληλα ατυχήματα στους υπευθύνους της ναοδομίας, για να πεισθούν αυτοί περί της νομιμότητας του όλου έργου.-

Την στιγμή που έφθαναν οι τρεις άνδρες στον ναό, πλήθος κόσμου, ακολουθούσε ταυτόσημη πορεία, δίνοντας την εντύπωση, ότι επρόκειτο να συμμετάσχουν όχι σε έναν απλή καθημερινό εσπερινό, αλλά σε μία ιδιαίτερη μυσταγωγία, που τελούταν υπό το βάρος των πρόσφατων εγκληματικών γεγονότων που είχαν κλονίσει την ηρεμία της πόλης.-

Πράγματι στον ναό είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός πιστών, που, όμως, προέρχονταν αποκλειστικά από τις τάξεις των ευγενών.- Ήταν εκεί όλοι ή σχεδόν όλοι οι ευγενείς.- Ήταν εκεί ο Κριτόβουλος και ο Ιωάννης Δροσερός μαζί με πολλούς πράσινους, ο Αντώνιος Ταώς μαζί με ένα όχι ευκαταφρόνητο αριθμό βένετων, ο Αθανάσιος Κομνηνός, ο Θεόδωρος Δάντσης συνοδευμένος από τους πανταχού παρόντες μετ΄ αυτού κουκουλοφόρους ασπόνδυλους, ο Δημήτριος Βάλλας, ο Μελέτιος Γραμματικός και πάρα πολλοί άλλοι.- Όλοι τους αναψοκοκκινισμένοι παρακολουθούσαν την θεία λειτουργία που τελούταν από πληθώρα ιερέων χοροστατούντος του μητροπολίτη Μελετίου.- Παρών επίσης και ο ιερομόναχος Πιτουλάβιος, ο οποίος φορούσε ερυθρά άμφια και έφερε έναν τεράστιο χρυσό σταυρό.-

Μόλις τελείωσε η θεία λειτουργία ο μητροπολίτης Μελέτιος με μία αέρινη κίνηση του χεριού του διέκοψε απότομα τον ελαφρύ θόρυβο που διαχεόταν από το χριστεπώνυμο πλήθος και με βροντώδη φωνή απευθύνθηκε προς αυτό.-

«Χριστιανοί Ρωμαίοι……….ο θεός μας έταξε να γεννηθούμε και να ζήσουμε σε ένα τόπο που βαρύνεται από μεγάλες αμαρτίες…….στο παρελθόν σ΄αυτά εδώ τα χώματα κατοικούσαν ειδωλολάτρες που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η προσωπική τους ευτυχία και η αναζήτηση της δήθεν αλήθειας μακριά από το θεό…….Γι΄αυτό και ο θεός τους εκδικήθηκε και έστειλε σπουδαίους χριστιανούς άνδρες, όπως τον Μέγα Θεοδόσιο και τον Αλάριχο, προκειμένου να τους ξεπατώσουν και να εδραιώσουν την πραγματική πίστη……….Όμως, όπως φαίνεται το σπέρματα αυτής φάρας εξακολουθούν να επιβιώνουν και να αναπτύσσονται ισχυριζόμενα ότι πρέπει να επιστρέψουμε στις αρχαίες ανύπαρκτες ελληνικές ρίζες στις παλαιές φιλοσοφικές αξίες και στον κοινωνισμό που αμφισβητεί έμπρακτα την τάξη των ευγενών, την κάθετη διαίρεση των τάξεων σε ευγενείς και δουλοπαροίκους και που προωθεί…ω για όνομα του θεού την διανομή του πλούτου……»

Στην τελευταία φράση του μητροπολίτη αντέδρασε το σύνολο του εκκλησιαζόμενου πλήθους που σκόρπια φώναζε «Αίσχος……..καθάρματα ειδωλολάτρες……….κάτω τα χέρια από τα κόπια μας».- Ο ομιλητής, χωρίς να πτοηθεί από τις φωνασκίες του πλήθους συνέχισε.

«…….και πίσω από τα σπέρματα αυτά βρίσκεται η δήθεν αυτοκρατορία της Νίκαιας και ο αναθεματισμένος ο Βατάτζης……..αυτός οπλίζει το χέρι το δολοφόνων που έχουν σπείρει τον τρόμο στην ήρεμη πόλη μας…….αυτός θα προκαλέσει την μήνιν των αγαθότατων χριστιανών φράγκων ηγεμόνων μας…»

Και συνέχισε «Αν θέλουμε να σώσουμε όχι μόνο τις ζωές μας και τις ψυχές μας, αλλά και να απαλλαγούμε από την λαίλαπα που οι αντίχριστοι αποκαλούν ελληνισμό απαιτείται να προβούμε στον αφορισμό του Βατάτζη».-

Το πλήθος αποδέχθηκε με φρενήρη ενθουσιασμό την πρόταση του μητροπολίτη και άρχιζε να συνθηματολογεί σε κατάσταση έξαρσης φωνάζοντας «Βατάτζη ελληνισμένε στην κόλαση αφορεσμένε» καθώς επίσης και «Βατάτζη μπινέ πουτάνας γιε».-

«Όμορφα…….όμορφα……πολύ ωραία» είπε ο μητροπολίτης και συνέχισε «……και τώρα καλώ τον ιερομόναχο και αγαπητό τέκνο της πόλης μας Πιτουλάβιο να αγγείλει τον αφορισμό».- Ο Πιτουλάβιος κινήθηκε με βλοσυρό ύφος προς τον άμβωνα και με σταθερή φωνή άρχισε να απαγγέλει το κείμενο, που ο ίδιος είχε συντάξει κατά παραγγελία του μητροπολίτη.-    

«Πανιερώτατε Μητροπολίτα Κριεκουκίου, Οινόης και Βιλίων, ευλαβέστατοι ιερείς, τιμιώτατοι ευγενείς και χρήσιμοι προύχοντες της επαρχίας ταύτης και του Δουκάτων Αθηνών-Θηβών, χάρις είη υμίν και ειρήνη παρά Θεού. Αποφαινόμεθα συνοδικώς μετά των περί ημάς ιερωτάτων Αρχιερέων και υπερτίμων, των εν αγίω Πνεύματι αγαπητών ημών αδελφών και συλλειτουργών, ίνα ο ρηθείς Βατάτζης, αν μη, άμα το ακούσαι και ιδείν το παρόν ημών συνοδικόν γράμμα, τον Θεόν φοβηθέντα και την αιώνιον κόλασιν εν νω θεμένη, και οι γιγνώσκοντες τους έχοντας και κρύπτοντας πράγματα ή άσπρα του αποθανόντος, οποίοι αν ώσιν, άνδρες η γυναίκες, συγγενείς η ξένοι, ομού αφωρισμένοι υπάρχωσι, και κατηραμένοι, και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τυμπανιαίοι· αι πέτραι και ο σίδηρος λυθείησαν, αυτοί δε μηδαμώς· κληρονομήσειν την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα, στένοντες είεν και τρέμοντες επί της γης ως ο Κάιν, η οργή του Θεού είη επ’ αυτούς, έχοντες και τας αράς πάντων των απ’ αιώνος αγίων και των οσίων τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων.- Ο δε ρηθείς Βατάτζης προφανώς ελεγχομένος και τη πεισμονή αυτού εμμένων υπάρχοι και έξω της του Χριστού Εκκλησίας, μηδείς εκκλησιάσοι αυτον, η αγιάσοι, η θυμιάσοι, η αντίδωρον αυτόν διδώ, έως ποιήση ως γράφομεν και τότε συγχωρηθήσεται.»

Κατά την ανάγνωση του κειμένου του αφορισμού όλοι έκλαιγαν γοερά από την συγκίνηση ενώ παράλληλα εκλιπαρούσαν τον Θεό λέγοντας «Κύριε…σώσον τα κόπια μας και τα υποστατικά μας……..δος ημιν περισσότερα από αυτά που έχομεν και δεν μας φθάνουσι».-

Μόλις τελείωσε η ανάγνωση ο μητροπολίτης με δυνατή φωνή ανέκραξε :

«ΕΞΩ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΕ ΒΑΤΑΤΖΗ ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΗΣ ΗΜΩΝ ΠΙΣΤΕΩΣ»

«ΟΞΩ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΕ ΑΠΙΣΤΕ» ανέκραξε το χριστεπώνυμο πλήθος.-

Αφού τελείωσε η ιερά αυτή μυσταγωγία και οι παρευρισκόμενοι ευγενείς, αφού συνεχάρησαν ο ένας τον άλλον, για την, από κοινού ενέργειά τους, να αφορίσουν τον Βατάτζη, ξορκίζοντας με τον τρόπο αυτόν την κατάρα που τους βάρυνε, στην συνέχεια απομακρύνθηκαν από τον χώρο του ναού, κατευθυνόμενοι προς τις επαύλεις τους, όπου τους ανέμεναν τραπέζια με πλούσια γεύματα.-

Κριεκούκιον – Ελλάδα Σωτήριον έτος 1235 μ.χ. 24η Ιουνίου περί ώρα 1^η πρωινή

Ο Καβαλάρης με τον σκουροκόκινο μανδύα και την κουκούλα, είχε ήδη φθάσει έξω από την αφύλακτη στάνη της μητρόπολης, δείχνοντας, από την όλη του στάση, ότι κάποιους περίμενε, με ανυπομονησία, να συναντήσει.- Ξαφνικά, έξω από την μητροπολιτική στάνη που βρισκόταν στα ριζά του Κιθαιρώνα, καμία δεκαριά άνθρωποι, εμφανισθήκαν από το πουθενά.- Το, όλο τους παρουσιαστικό, πρόδιδε ότι ήταν αγρότες ή τεχνίτες, η δε κίνησή τους γινόταν με θαυμαστή οργάνωση και πειθαρχία, πράγμα το οποίο αποδείκνυε ότι είχαν λάβει κάθε απαραίτητο μέτρο προκειμένου να μη γίνουν αντιληπτοί από κανέναν.-

«Αργήσατε………και έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε» τους είπε χωρίς να τους καλωσορίσει ο καβαλάρης «Συγγνώμη άρχοντά μου υπήρχε κάποιο πρόβλημα με την αλλαγή της ενετικής φρουράς και δεν θέλαμε να γίνουμε αντιληπτοί».-

«Ας είναι………λοιπόν ….ξεκινάμε έχετε φέρει πιστεύω όλα τα σύνεργα;» ρώτησε ο καβαλάρης, «βεβαίως…….» απάντησαν με ένα στόμα τα μέλη αυτής, της καταφανέστατα, συνωμοτικής ομάδας.-

Ο καβαλάρης, μαζί με τους λοιπούς συνωμότες μπήκαν χωρίς καμία δυσκολία στην μητροπολιτική στάνη και άρχιζαν να σφάζουν την μία κατσίκα μετά την άλλη.- Στην συνέχεια, αφού στράγγιζαν τα πτώματα από το αίμα, τοποθετούσαν αυτό σε μεγάλους ασκούς.- Σαν ανελέητες αλεπούδες πρέπει να ξεκλήρισαν δεκάδες ζωντανά, επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία στα βελάσματα πόνου που αυτά εξέπεμπαν.- Αφού γέμισαν τους ασκούς με το αίμα των σφαγμένων ζώων συγκεντρώθηκαν μπροστά από το καβαλάρη, ο οποίος τους είπε, με αποφασιστικό τρόπο «……δεν θα αφήσετε τοίχο για τοίχο στην πόλη….ορίστε και το πιττάκιο με τα συνθήματα…..και μη ξεχνάτε θα σας καλύπτω εγώ».-

Στην συνέχεια οι άνδρες κινήθηκαν αθόρυβα προς την πόλη και χρησιμοποιώντας βούρτσες από αλογότριχες άρχισαν να γράφουν συνθήματα στους τοίχους τόσο των δημοσίων κτιρίων, όσο και των ιδιωτικών κατοικιών.- Μετά από δύο περίπου ώρες,όλοι οι τοίχοι είχα γεμίσει με συνθήματα «ΕΞΩ ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ», «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ», «ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ» και πολλά άλλα.- Αφού ολοκλήρωσαν το έργο τους, με την προστατευτική κάλυψη του μυστηριώδους καβαλάρη, απεχώρησαν για τα σπίτια τους, χωρίς κανένα ίχνος αγωνίας ή άγχους, σχετικά με την ασφάλειά τους.-

Έτσι νόμιζαν.- Από την κορυφή του κτιρίου του διοικητηρίου, ο ενετός φρουρός Αντριάνο, που σήμερα ήταν εκτός υπηρεσίας, παρακολουθούσε για αρκετή ώρα την παράνομη δραστηριότητα των συνωμοτών, χωρίς όμως να προβεί σε καμία ενέργεια προειδοποιητικού συναγερμού.- Μετά την αποχώρηση των συνωμοτών, ο Αντριάνο, μειδιώντας ελαφρά και αφού έξυσε με μανία τα αχαμνά του, άρχισε να συντάσσει την αναφορά του………….