Όλο το καλοκαιρινό χρονικό διάστημα η Δημοτική Αρχή εξαπέλυσε έναν ανελέητο χαρτοπόλεμο, απευθυνόμενη σε αρμόδιες και αναρμόδιες αρχές, χωρίς να κατορθώσει, ούτε, έστω κατ΄ελάχιστον, να κλονίσει την παράνομη λειτουργία του πτηνοτροφείου.- Ένας χαρτοπόλεμος χωρίς νόημα, ο οποίος δεν εντασσόταν σε καμία στρατηγική, δεδομένου, ότι όπως επανειλημμένα, έχω επισημάνει (και δεν έχω διαψευσθεί από κανένα μέχρι και σήμερα) η Δημοτική Αρχή έχει επιλέξει έναν νομικό δρόμο που οδηγεί μόνο σε αδιέξοδο.- Και όχι μόνον αυτό, αλλά, λόγω των επιλογών της Δημοτικής Αρχής, υπάρχει και ο κίνδυνος, οι φορείς της πτηνοτροφικής επιχείρησης, να αποκτήσουν νομική βάση για την άσκηση ενδίκων βοηθημάτων ή και μέσων, με τα οποία να νομιμοποιήσουν έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα την συνέχιση της παράνομης λειτουργίας της επιχείρησης αυτής.- Το μόνο, που πράγματι κατόρθωσε η Δημοτική Αρχή, με αυτόν το ανελέητο χαρτοπόλεμο, ήταν να διαμορφώσει μία πραγματική και νομική βάση, προκειμένου να αποφύγουν, τα μέλη της ενδεχόμενες συνέπειες από τυχόν μελλοντικές ποινικές διώξεις.- Τούτο, για να γίνω κατανοητός έχει την έννοια, ότι η Δημοτική Αρχή μπορεί πλέον να ισχυρίζεται ότι : «Κύριοι, εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε για να κλείσει το κοτέτσι, όμως παρεμποδισθήκαμε από την δημόσια γραφειοκρατία για να ολοκληρώσουμε το έργο μας και ως εκ τούτου δεν έχουμε καμία ευθύνη ως προς την εξακολούθηση της λειτουργίας του».-  

Στο σημείο αυτό δημιουργούνται δύο εύλογα ερωτήματα: Για ποιο λόγο κατόρθωσε η Δημοτική Αρχή κατ΄αρχήν να πείσει τους πολίτες ότι διαθέτει και την ικανότητα και την δυνατότητα να επιλύσει το πρόβλημα, περιορίζοντας αποκλειστικά τη δράση της στο επικοινωνιακό πεδίο; Πως κατόρθωσε η Δημοτική Αρχή, να εμφανίζεται ως μαχόμενη για το πρόβλημα, χωρίς να πράττει απολύτως τίποτε ενώ παράλληλα οι πολίτες των Ερυθρών παρέμεινα και εξακολουθούν να παραμένουν αδρανείς;

Στα ερωτήματα αυτά, είχα δώσει, στο αμέσως προηγούμενο σχετικό μου άρθρο, μία απάντηση, που σχετιζόταν με τις αντικειμενικά περιορισμένες δυνατότητες των αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων της περιοχής καθώς και κάποιων πρωτοβουλιών των πολιτών, οι οποίες, μέχρι και σήμερα εφέροντο ως αυθόρμητες.- Και είναι οι, αντικειμενικά, περιορισμένες δυνατότητες των φορέων και των πρωτοβουλιών, που δίνουν το «δικαίωμα» στην Δημοτική Αρχή να περιορίζει την δράση της στο επικοινωνιακό πεδίο, χωρίς παράλληλα να πράττει κάτι ουσιαστικό για την οριστική επίλυση του προβλήματος.- Στο σημερινό άρθρο θα προσπαθήσω να γίνω πιο διεισδυτικός ως προς τις αιτίες των περιορισμένων δυνατοτήτων για τις οποίες προαναφέρομαι, επισημαίνοντας παράλληλα και κάποια επιπλέον πράγματα που ανέκυψαν κατά το πλέον πρόσφατο χρονικό διάστημα.-    

Κατ΄αρχήν είμαστε, όλοι, πλέον, σε θέση να γνωρίζουμε, μετά από 8 περίπου μήνες λειτουργίας του Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας Ερυθρών, ότι το εν λόγω όργανο δεν αποτελεί παρά ένα μηχανικό εξάρτημα της Δημοτικής Αρχής.- Παντελώς ανίκανο το εν λόγω όργανο, να αρθρώνει αυτόνομο λόγο προς εξυπηρέτηση της τοπικής κοινωνίας, να οργανώνει την κινητοποίηση των πολιτών και να διεκδικεί την επίλυση των όποιων τοπικών προβλημάτων, επέδειξε, ως προς το συγκεκριμένο ζήτησε συμπεριφορά «κλητήρα».- Δεν μπορεί ως αιρετό αυτοδιοικητικό όργανο να διεκδικείς ρόλο στα τοπικά ζητήματα και παράλληλα να μην αναπτύσσεις καμία πρωτοβουλία χωρίς την έγκριση της Δημοτικής Αρχής.- Οι πολίτες των Ερυθρών εξέλεξαν συμβούλιο Δημοτικής Κοινότητας για να εκπροσωπεί την κοινή βούληση με κοινό σκοπό την βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας στον τόπο μας και όχι επιτροπή υπαλλήλων που διεκπεραιώνουν πειθήνια τις διοικητικές υποθέσεις της Δημοτικής Αρχής.- Το συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Ερυθρών, στην προκειμένη περίπτωση, όχι μόνο δεν επέδειξε καμία αυτόνομη προσπάθεια, αλλά και στην περίπτωση που άσκησε τον, απολύτως υπαλληλικό-διεκπεραιωτικό του ρόλο, κατάφερε να γελοιοποιηθεί.- Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο γεγονός της ματαίωσης της μεταφοράς των πτηνών, την οποία ματαίωση το εν λόγω όργανο απέδωσε στον θάνατο της μητέρας του αθίγγανου μεταφορέα (!!!!!!!).-

Η περίπτωση που αφορά τους κοινωνικούς φορείς σχετίζεται, στην προκειμένη περίπτωση, αποκλειστικά με τον Όμιλο Κριεκουκιωτών Φίλων του Ελάτου (Ο.Κ.Φ.Ε.), πιο απλά γνωστό σε όλους μας ως Έλατο.- Στο προηγούμενο άρθρο μας είχαμε επισημάνει ότι ο Ο.Κ.Φ.Ε., ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, βρέθηκε από την θέση του πρωτοπόρου κοινωνικού φορέα που αγωνίζεται για την επίλυση του προβλήματος, κινητοποιώντας τους πολίτες, στην θέση του θλιβερού ουραγού, που έχει περιορίσει την δραστηριότητά του σε, κατ΄ιδίαν, συσκέψεις των εκπροσώπων του με τον Δήμαρχο.- Μοναδικό αποτέλεσμα των συσκέψεων αυτών είναι η λήψη αλλεπάλληλων, πλην όμως ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και η ανταλλαγή συγχαρητηρίων για την ενασχόληση των συσκεπτομένων με το πρόβλημα.- Η αιτία της κατάστασης αυτής μπορεί, ενδεικτικά, να ανευρεθεί στις αντιλήψεις, που επικρατούν στην πλειοψηφία της διοίκησης του Ο.Κ.Φ.Ε., ως προς την αντιμετώπιση δημοσίων υποθέσεων οι οποίες εμπίπτουν στους καταστατικούς σκοπούς.- Η πλειοψηφία της διοίκησης του Ο.Κ.Φ.Ε., κατά παράβαση του καταστατικού του σκοπού που αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, όχι μόνο επέδειξε παντελή αδράνεια ως προς το ζήτημα του πτηνοτροφείου, αλλά προσπάθησε να απεμπλακεί και από το ζήτημα αυτό, τηρώντας μάλιστα μία περίεργη ουδετερότητα.- Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι ενώ ο Ο.Κ.Φ.Ε., είχε προβεί σε δικαστική παρέμβαση ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας, πράγμα που λειτούργησε απολύτως θετικά ως προς την έκβαση της υπόθεσης, στην συνέχεια η πλειοψηφία της διοίκησης αρνήθηκε την συνέχιση των όποιων δικαστικών παρεμβάσεων, οι οποίες μάλιστα θα ελάμβαναν χώρα χωρίς αμοιβή από μέλη – νομικούς του.- Η πλειοψηφία της διοίκησης του Ο.Κ.Φ.Ε., η οποία σημειωτέον έχει καθηλώσει, στην παρούσα φάση, το σωματείο αυτό σε πλήρη λειτουργική παράλυση, ακολουθεί κατά πόδας και άκριτα την Δημοτική Αρχή, χωρίς όχι μόνο να προβαίνει σε καμία ενέργεια, αλλά ούτε καν να εκφέρει δημόσια μία διαφορετική γνώμη.- Με λίγα λόγια η πλειοψηφία της διοίκησης του Ο.Κ.Φ.Ε. έχει μετατρέψει μία άλλοτε κοινωνικά σπουδαία, για τον τόπο μας, συλλογική λειτουργία, σε σωματείο – σφραγίδα που δεν αναπτύσσει - όχι μόνο ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά και ως προς και όλα τα άλλα που εμπίπτουν στο πεδίο εκπλήρωσης των καταστατικών του σκοπών - καμία κοινωνικού ενδιαφέροντος δραστηριότητα.-

Τέλος, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε όλοι μας, το φετινό καλοκαίρι, μας προέκυψε και μία πρωτοβουλία πολιτών, η οποία κατ΄αρχήν, εφέρετο ως έκφραση αυτόνομης κοινωνικής δράσης και η οποία, αρχικά, προέβη σε μία σειρά από αξιόλογες ενέργειες, όπως μαζικές συγκεντρώσεις και ανοικτές συνελεύσεις, οι οποίες (πρωτοβουλίες) οι οποίες λειτούργησαν πιεστικά προς την Δημοτική Αρχή.- Η μοναδική αδυναμία αυτής της πρωτοβουλίας έγκειτο στο ότι οι συμπολίτες μας, που την πλαισίωναν (μεταξύ των οποίων και εγώ) υπερεκτίμησαν τον ρόλο της Δημοτικής Αρχής θεωρώντας ότι οι υποσχέσεις και οι διαβεβαιώσεις που ελάμβαναν είχαν αντίκρυσμα και υποτίμησαν την αξία της ίδιας της κοινωνικής κινητοποίησης, διακόπτοντας κάθε περαιτέρω μαζική δράση.- Στην συνέχεια όμως, κάποιοι, που προέρχονται από τους κύκλους της αυτοδιοίκησης της δεκαετίας του ΄80 και που ανήκουν στον σημερινό κυβερνητικό κόμμα - του οποίου με θρησκευτική ευλάβεια ασπάζονται της «σοσιαλ» φιλελεύθερη ιδεολογικο-πολιτική κατεύθυνση - επιχείρησαν να οικειοποιηθούν, προς ίδιον πολιτικό όφελος την πρωτοβουλία αυτή.- Έτσι εμφανιζόμενοι ως άλλοι αυτόκλητοι Κιγκινάτοι, που έχουν επιστρέψει μετά από μακρόχρονη πολιτική απουσία, επιχειρούν να εκμεταλλευτούν πλήρως την πρωτοβουλία αυτή και να προωθήσουν όχι την επίλυση του προβλήματος, αλλά την πολιτική προβολή είτε του εαυτού τους, είτε άλλων που συνοδοιπορούν με αυτούς.- Οι παρεμβάσεις αυτές των Κιγκινάτων, έχουν οδηγήσει την πρωτοβουλία των πολιτών σε πλήρη αδράνεια, δεδομένου ότι αντί (οι παρεμβάσεις αυτές) να δημιουργούν συνθήκες κινητοποίησης, καλλιεργούν τον εφησυχασμό προωθώντας την αντίληψη ότι «μόνον εμείς είμαστε άξιοι να επιλύσουμε το πρόβλημα επειδή έχουμε και την εμπειρία, την πολιτική βούληση και κυρίως τα πολιτικά μέσα και τις γνωριμίες……….».-  

Με τις αρχικές δυσοίωνες υποθέσεις πλήρως επιβεβαιωμένες, οι πολίτες των Ερυθρών, καλούνται για μία ακόμη φορά να επιδείξουν την αυτόνομη κοινωνική τους δυναμική για την επίλυση του προβλήματος του πτηνοτροφείου.- Αφήνοντας πίσω μία Δημοτική Αρχή που παρέχει ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και παραμερίζοντας ανίκανα αυτοδικοικητικά όργανα, συλλόγους-σφραγίδες που ελέγχονται από αυτοϊκανοποιούμενες, πλην όμως πλήρως ανίκανες, πλειοψηφίες και αυτόκλητους Κιγκινάτους που επιδιώκουν την προβολή των ιδίων ή των συνοδοιπόρων τους, ο λαός των Ερυθρών, πρέπει παίρνοντας την υπόθεση στα χέρια, να διεκδικήσει την επίλυση του προβλήματος.- Έχοντας υπόψη μας, ότι κάθε πρόοδος στον τόπο μας δεν αποτελεί απότοκο κάποιων φωτισμένων αντιλήψεων, αλλά γέννημα επίμονων και επίπονων κοινωνικών αγώνων, καλούμαστε όλοι να λάβουμε μέρος στην συνέχιση της συλλογικής μας προσπάθειας, μέχρι την οριστική επίλυση του προβλήματος.- Άλλωστε, επειδή, στο άμεσο, και όχι στο απώτερο, μέλλον θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε σωρεία προβλημάτων που σχετίζονται με το φυσικό περιβάλλον, την τοπική ανάπτυξη, την καταβαράθρωση του κοινωνικού κράτους και την απαξίωση της δημόσιας παιδείας και υγείας, οφείλουμε, αν όχι σε εμάς, τουλάχιστον στα παιδιά μας, να συμβάλουμε στην γέννηση ενός, γνήσια, αυτόνομου αυτοδιοικητικού κινήματος που θα αποβλέπει όχι μόνο στην προστασία των όσων μέχρι και σήμερα με αγώνες έχουν κατακτηθεί, αλλά και στην την αναβάθμιση της δημοκρατίας και της ποιότητας της ζωής μας.-

ΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ (ΜΕΡΟΣ Ι)

ΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ (ΜΕΡΟΣ II)