«Κάνε υπομονή αγάπη μου νομίζω ότι φθάνουν ήδη οι ερευνητές …..ακούω ήδη τα άθλια ψιθυρίσματα τους» είπε ο Κουτσολέοντας, ενώ αγκάλιαζε τρυφερά τη σύζυγό του.-

          Πράγματι σε ελάχιστα λεπτά, αν όχι σε δευτερόλεπτα ο Κριτόβουλος μαζί με τον Δροσερό είχαν φθάσει στην κεντρική θύρα της έπαυλης μαζί με δύο ενετούς φρουρούς.- «Άρχοντες στο όνομα του διοικητή ντε Ντρίκο ανοίξτε την θύρα» ανέκραξε ο Κριτόβουλος.- Ο Κουτσολέοντας, χωρίς να διατάξει κανένα υπηρέτη έσπευσε να ανοίξει ο ίδιος την θύρα προκειμένου να υποδεχθεί την ερευνητική κομπανία.- «Κριτόβουλε είμαστε στην διάθεσή σου» είπε με αυταρέσκεια ο Κουτσολέοντας.-

          «Να μαντέψω ότι τα πτώματα είναι αυτά, έξω από την θύρα, που τα έχεις σκεπάσει με κουρελούδες;» Ρώτησε με στόμφο ο Κριτόβουλος, ο οποίος χωρίς να περιμένει την αναμενόμενη θετική απάντηση σήκωσε τα κουρελιασμένα σκεπάσματα.-

Προτού αντικρύσουν τα, με τα πολτοποιημένα κεφάλια, πτώματα οι ερευνητές εισέπνευσαν μία γερή δόση από την μπόχα της αποσύνθεσης τους.- Την όλη εικόνα της αποσύνθεσης συνόδευε η πρωτοφανής δυσοσμία ποδαρίλας που εξέπεμπαν τα δύο πτώματα.- Η κατάσταση ήταν τόσο αφόρητη, που ο Δροσερός αναγκάσθηκε να κάνει εμετό και στην συνέχεια να μουρμουρίσει προς τον Κριτόβουλο:

« Σου επαναλαμβάνω τι κακό σου έχω κάνει …….και για ότι μαλακία γίνεται ………φόνοι, βιασμοί, ληστείες……..με παίρνεις μαζί σου σα βοηθό προκειμένου να εξυπηρετήσω το ερευνητικό σου έργο; Τι σου φταίω και μου διαταράσσεις την ζωή» .-

«Τέκνον μου Ιωάννη η υπομονή είναι αρετή και όπως σου έχω πει η ενασχόληση μας με αυτό το χθαμαλό και θλιβερό έργο ….θα βοηθήσει την εξυπηρέτηση των ιερών σκοπών μας…»

Στην συνέχεια ο Κριτόβουλος, πλησίασε τα πτώματα και με χάρη έμπειρου ανατόμου, ψηλάφισε τα πολτοποιημένα κεφάλια τους.-

«…….Χμ… είναι προφανές ότι και αυτούς εδώ τους φουκαράδες τους κτύπησαν με βαρδούκιον………».-

Στην συνέχεια ο Δροσερός ερεύνησε τον χώρο πλησίον της θύρας της έπαυλης του Κουτσολέοντος, όπου ανακάλυψε και πάλι ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος και ένα τμήμα ασημένιας αλυσίδας.- Φυσικά μάζεψε και το πιττάκιο με το κείμενο του εκτελεστή, ως προς το περιεχόμενο του οποίου, είχε ήδη γίνει αναφορά στον διοικητή.- Όλα αυτά μαζί ο Δροσερός τα τοποθέτησε στο ειδικό για τον σκοπό της έρευνας, σάκο από γαιδουροτόμαρο που του είχε δώσει ο Κριτόβουλος.-

Ο Κριτόβουλος, έχοντας ολοκληρώσει, την επί, των πτωμάτων έρευνά του, άρχισε ικανοποιημένος να αναφέρει το πόρισμά του.-

«Είναι προφανές ότι οι άτυχοι ιππότες του Θεού, δολοφονήθηκαν σε τόπο διαφορετικό από αυτόν που βρέθηκαν τα πτώματά τους….Οι ιππότες δέχθηκαν τα δολοφονικά κτυπήματα από βαρδούκιο στα μπροστινά μέρος των κεφαλών τους, τα οποία και πλήρως πολτοποίησε …».-

          Το συλλογισμό του Κριτόβουλου, διέκοψε ο θόρυβος που προκαλούσε η έλευση ενός κάρου, το οποίο οδηγούσε ο Χουάν Ραμόν Κλιτσίκα συνοδευόμενος από δύο δουλοπαροίκους.- Ο Κλιτσίκα φαίνεται ότι βρισκόταν στο τσακιρ κέφι, γιατί, προφανώς εμπνευσμένος από το όλο σκηνικό, τραγουδούσε, παίζοντας μάλιστα λαούτο:

Σαν ήμουν νιος γλυκά- γλυκά
Περνούσα τον καιρό•
Με την αγάπη ξένοιαστα
Γλεντούσα πάντα εγώ

Μά’ρθαν τα χρόνια κλέφτικα
Μ’αρπάν απ’ τον λαιμό
Κι ένα κουρέλι με πετάν
Σαν να μην είμαι εγώ

Φτυάρι και τσαπί – τσαπί
Πανί να διπλωθώ
Κιβούρι ανοίχτε μου βαθύ
Κι ο ξένος πάω κι εγώ

          «…..Που είναι τα πτώματα;» Ρώτησε με περισπούδαστο ύφος ο Χουάν Ραμόν.-

          «Εδώ είναι ισπανέ……….μπορείς να τα πάρεις ……..τελείωσε η έρευνα» του απάντησε με ένα ύφος αποστροφής ο Δροσερός.-

          Ενώ οι δουλοπάροικοι του Χουάν Ραμόν ήταν έτοιμοι να σηκώσουν και να φορτώσουν τα πτώματα στο κάρο, από το βάθος του δρόμου φάνηκε να έρχεται προς την έπαυλη του Κουτσολέοντα μία τεράστια πομπή αποτελούμενη από εκατοντάδες ιππότες του Θεού, με επικεφαλής τον Κοτσαρίκο Μακελλάρι.- Οι ιππότες αυτοί ήταν όλοι ξυπόλητοι και τα πόδια τους βρωμούσαν έντονα ποδαρίλα, σε τέτοιο βαθμό που αναφέρεται, ότι κάποιοι περίοικοι, οι οποίοι εκείνη τη στιγμή φρόντιζαν τους κήπους τους, στην καλύτερη περίπτωση λιποθύμησαν και στην χειρότερη έπαθαν εγκεφαλικά επεισόδια.- Όλοι στην πομπή, με ουρανομήκεις φωνές, έψαλλαν:

Δυό αδελφούς μας έσφαξαν, δύο παλληκαράδες

Τους κλαίμε τους συντρόφους μας σα να΄μαστε μανάδες

Άτιμοι ρεμπελογραίκουλες σάπιοι παλιοπορτούνες

Τούτοι δω οι θάνατοι σας φέρνουνε φουρτούνες

Μόλις η τεράστια πομπή έφθασε στον χώρο της έπαυλης του Κουτσολέοντος, ο Μακελλάρι είπε με την βροντώδη φωνή του «…κάτω τα χέρια σου Χουάν Ραμόν από τις σορούς των αδελφών μας, θα τις παραλάβουμε εμείς για να κάνουμε μία, επάξια για τους συντρόφους μας, κηδεία……».-

«Να τους πάρεις και να τους κάνεις ότι θες άρχοντα βρωμοπόδαρε…..αρκεί να μου υπογράψεις το πρωτόκολλο πτωματοπαραλαβής για να είμαι καλυμμένος στον ντε Ντρίκο..» του είπε ο Χουάν Ραμόν.-

«Για πρόσεχε πως μη μιλάς ιβηρικό σκουλήκι, λακέ της εξουσίας…» αντέλεξε ο Μακελλάρι, ο οποίος αφού άρπαξε, με εντελώς πρωτόγονο τρόπο, από τα χέρια του Χουάν Ραμόν το πρωτόκολλο και το υπέγραψε στην συνέχεια του το έριξε στο πρόσωπο.-

Τελικά η πομπή παρέλαβε τα πτώματα των ιπποτών και στην συνέχεια απομακρύνθηκε εκπέμποντας κατάθλιψη, λύπη, στεναγμό αλλά και έντονη ποδαρίλα.-

«Ο Μακελλάρι μπορεί να έφυγε με τα πτώματα, όμως εγώ δεν φεύγω αμέσως..» είπε ο Χουάν Ραμόν με ένα υποχθόνιο γέλιο, που σκόρπισε τρόμο στους εναπομείναντες παρευρισκόμενους Κουτσολέοντα, Κριτόβουλο και Δροσερό.- «Σας θέλω κύριοι……» συνέχισε ο ισπανός «….. σας θέλω….. να σας δώσω τις κλήσεις σας για την δίκη του Αιγόμορφου που θα γίνει σε δύο ημέρες……….. από σήμερα, δηλαδή στις 25 του μήνα……να πάρε εσύ Κουτσολέοντα μία κλήση ως συνηγόρου υπεράσπισης και εσείς οι δύο ερευνητές από μία κλήση ως μάρτυρες…..» είπε και απίθωσε τα πιττάκια των κλήσεων στα χέρια των έκπληκτων, από το θράσος του Χουάν Ραμόν, ενδιαφερομένων.- «Και ……..τώρα φεύγω κύριοι έχω και άλλες κλήσεις να επιδώσω χι……χι…….χι…….χι….».-

Ο Κουτσολέοντας αφού χαιρέτησε τους δύο ερευνητές και τους φρουρούς που τους συνόδευαν επέστρεψε στον προθάλαμο της έπαυλης, όπου έκπληκτος είδε την Έλενα ντε λα Ρόκα να κείτεται λιπόθυμη στον καναπέ υποδοχής ξένων.- Ταραγμένος ο Κουτσολέοντας από το θέαμα του αντίκρισε, ζήτησε να πληροφορηθεί από τον εκεί ευρισκόμενο πιστό θυροφύλακα – υπηρέτη του, τι ακριβώς έχει συμβεί.- Εκείνη τη στιγμή συνήλθε η ντε λα Ρόκα, η οποία αφού έριξε ένα δυνατό ανάποδο χαστούκι στο απροστάτευτο δεξιό μάγουλο του Κουτσολέοντα είπε: «……..λιποθύμησα από την ποδαρίλα ηλίθιε……..αμάν πια τι τραβάω με όλο αυτή τη σαβούρα που μαζεύεται μέσα και γύρω-γύρω από το σπίτι μου….αμάν πια…..».-

* * * * * *

Ο Χουάν Ραμόν Κλιτσίκα είχε πλέον επιδώσει όλες τις κλήσεις για την δίκη του Αιγόμορφου, πλην αυτής που αφορούσε τον ηγέτη της συντεχνίας των Ελάτων, Θεόδωρο Δάντση.- Ο ισπανός προκειμένου να αποφύγει την συνοικία των ευγενών όπου διέμενε και ο Δάντσης, προτίμησε να κάνει την επίδοση της κλήσης στον οίκο της συντεχνίας.- Φθάνοντας στο οίκο αυτόν, αδίστακτα, κτύπησε με δύναμη την πόρτα.-

«Ποιος είναι;» ακούσθηκε να ερωτά ο Δάντσης ο οποίος ευρισκόταν ακριβώς πίσω από την πόρτα.-

«Χουάν Ραμόν Κλιτσίκα έχω……..» δεν πρόλαβε να τελειώσει την φράση του και ο Δάντσης άνοιξε την πόρτα λέγοντάς του «Τι θες Χουάν Ραμόν;»

«Άρχοντα Δάντση είσαι ένορκος στην δίκη του Αιγόμορφου και καλείσαι να παρευρεθείς κατά την διεξαγωγή της στις 25 του μήνα……….».-

«Σ΄ευχαριστώ …….σ΄ευχαριστώ…» είπε ο Δάντσης, παραλαμβάνοντας το πιττάκιο της κλήσης, χωρίς όμως παράλληλα να επιτρέπει και την είσοδο στον ίβηρα.-

Ο θρασύς όμως Χουάν Ραμόν, χωρίς να υποβάλει το παραμικρό αίτημα εισόδου, και εκμεταλλευόμενος πλήρως τον κατακτητικό και κατοχικό του ρόλο, παραμέρισε τον Δάντση και εισήλθε στο οίκο της συντεχνίας.- Το πρώτο που παρατήρησε ήταν ότι στον χώρο παρευρίσκονταν δύο μέλη της συντεχνίας τα οποία φορούσαν μακρείς μανδύες και τεράστιες κουκούλες, των οποίο το όλο παρουσιαστικό παρέπεμπε σε περίεργα ασπόνδυλα πλάσματα.- Τα δύο μέλη αυτά κάθονταν σε μία λάρνακα η οποία περιείχε την σορό ενός ανθρώπου ενδεδυμένου με κόκκινο μανδύα.- Η κατάσταση του σώματός του ήταν άριστη και η πρώτη εντύπωση που σχημάτιζε κανένας είναι ότι δεν επρόκειτο για νεκρό αλλά για ζωντανό που κοιμόταν.- Μάλιστα αυτό που εντυπωσίασε τον ισπανό ήταν το σαρδόνιο χαμόγελο που διαγραφόταν στο πρόσωπο του νεκρού.-

«Τι είναι αυτό ωρέ γραικο-Θόδωρε;» Ρώτησε ο ισπανός.-

Χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του Ο Δάντσης του απάντησε.- «….Αυτό που βλέπεις λεβέντη μου είναι η σορός του πάλαι ποτέ ηγέτη της συντεχνίας μας Μελετίου Βενετίου του αγρότου……………….ο οποίος δολοφονήθηκε σκαιότατα από τους ανθρώπους του ελεεινού Κουτσολέοντος κατά την περίοδο που ήθελε να ηγεμονεύσει στην συντεχνία……….Η δολοφονία έγινε προ δέκα ετών …και παρά ταύτα η σορός του Μελετίου παρέμεινε ανέγγιχτη από την φυσική φθορά……..Τέλος οι δολοφόνοι όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν αλλ΄ούτε καν αναζητήθηκαν δεδομένου ότι τους δωροδόκησαν όλους, δικαστικούς υπαλλήλους, κλητήρες, περιπτεράδες, τυροπιτάδες, κυλικειάρχες, νεροκουβαλητές, τορναδόρους, δικαστές, δικηγόρους, κατασταλτικές αρχές…».-

Έκπληκτος ο Χουάν Ραμόν δεν δίστασε να ρωτήσει τον Δάντση «….Μα το γεγονός ότι δεν σάπισε …..είναι θαύμα …πράγμα που αποδεικνύει ότι ο Μελέτιος Βενέτιος είναι, αν όχι άγιος………τουλάχιστον όσιος….».-

Με απόλυτη σύνεση και ψυχραιμία ο Δάντσης έλαβε τον λόγο «….πόσα δεν ξέρεις ακόμη αθώες ισπανέ γίγαντα…………..για να αγιάσει κανείς………..έστω και να γίνει όσιος ………δεν πρέπει να προέρχεται από τις τάξεις των δουλοπαροίκων ή των μικρο-αγροτών όπως ο Μελέτιος Βενέτιος…….θα πρέπει να είναι ευγενής………να έχει δηλαδή πάρα πολλά χωράφια και χρυσάφι… το λέει και η εκκλησία μας….».-

«Εγώ αυτό που λέω……..είναι ότι είστε μία χώρα μπορδέλο ………και καλά κάναμε και σας καταλάβαμε ……..παλιοαιρετικοί………..και τώρα φεύγω δεν σας αντέχω άλλο..» είπε απηυδισμένος ο Χουάν Ραμόν.-

«Στάσου……… μη φεύγεις θέλω να σου δώσω ένα πιττάκιο να το παραδώσεις στον διοικητή» είπε ο Δάντσης.-

«Και τι λέει αυτό το παλιόπραγμα ….διάβασε το μου να ξέρω…. Τι θα δώσω στον ντε Ντρίκο….» αντέλεξε ο Χουάν Ραμόν.-

Ευχαρίστως στο διαβάζω, είπε ο Δάντσης και ξεδιπλώνοντας το πιττάκιο άρχισε να απαγγέλλει.-

ΑΙΤΗΣΙΣ – ΑΝΑΦΟΡΑ

ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΛΟΚΑΜΟΥ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΑΤΩΝ

Κριεκούκιον 23^η Ιουνίου Σωτηρίου Έτους 1235

Πολυλατρεμένε διοικητά Ντε Ντρίκο, εντεταλμένε του Μεγάλου Δουκός Γκυ ντε Λα Ρος, εκπρόσωπο της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, που ο Θεός να μας αφαιρεί αφειδώλευτα ημέρες και να σου επιδαψιλεύει χρόνια.

Σου είναι γνωστό, γιατί εσύ είσαι «ο τα πανθ΄ορών» ότι μεταξύ των δραστηριοτήτων μας περιλαμβάνονται και οι περιηγήσεις των μελών και φίλων μας εις το όρος Κιθαιρών προκειμένου να αποθαυμάσουμε το φυσικό περιβάλλον.- Οι περιηγήσεις αυτές γίνονται δια της μεταφοράς των περιηγούμενων από χειράμαξες και φορεία τα οποία οδηγούνται υποστηρίζονται από δουλοπαροίκους.- Όμως οι εν λόγω περιηγήσεις, είναι δυνατόν να ματαιωθούν δεδομένου, ότι όπως πληροφορούμεθα τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορούν γιγαντιαία κάρα αθιγγάνων τα οποία πρόκειται να μεταφέρουν τις Κοτρύβιες όρνιθες, πράγμα το οποίο δυσχεραίνει την κίνηση των χειραμαξών και των φορείων.- Για τον λόγο αυτόν και προκειμένου, αφενός να λάβουν χώρα απαρακωλύτως οι περιηγήσεις μας και αφετέρου να διεξαχθεί ανεμπόδιστα η μεταφορά των ως άνω ορνίθων, εκλιπαρούμε, όπως λάβετε τα προβλεπόμενα, κατά την θεϊκή κρίση σας, μέτρα.-

Για την συντεχνία του Ελάτου

Θεόδωρος Δάντσης