Η έλευση του Πιτουλάβιου στο Κριεκούκιον, δεν ελάμβανε χώρα, ως εκδήλωση προσωπικής επιλογής για ένα ταξίδι επιστροφής στην γενέθλιά του γη, αλλά αποκλειστικά στο πλαίσιο εκτέλεσης μίας ιεράς, ιερότατης αποστολής που του είχε αναθέσει, ο ίδιος ο πνευματικός του πατέρας, ο μητροπολίτης Μελέτιος.- Και η αποστολή αυτή δεν ήταν άλλη από την μεταφορά της κάρας του Οσίου Αρκουδαρίου, από την πόλη των Μεγάρων στην πόλη του Κριεκουκίου, μέσα σε μία ειδική λειψανοθήκη, την οποία καθ΄όλη την διάρκεια του ταξιδιού, δεν είχε αποχωρισθεί από τα χέρια του ο Πιτουλάβιος.- Η λειψανοθήκη με την κάρα θα ετοποθετείτο, αμέσως μετά την έλευσή της, σε ιδιαίτερη θέση, εντός του ναού του Αγίου Αθανασίου της ομώνυμης μονής, που ήταν εγκατεστημένη στους πρόποδες του Κιθαιρώνα, εντός, σχεδόν της πόλεως του Κριεκουκίου και κάτω ακριβώς από τα σπηλαιώδη τμήματα του όρους αυτού, όπου διέμεναν οι ιππότες του Θεού, με επικεφαλής, το ιταλό μοναχό Κοτσαρίκο Μακελλάρι.-

Η μετακομιδή της κάρας του Οσίου Αρκουδαρίου στο Κριεκούκιον ήταν μεγάλη τιμή για την πόλη και την κοινωνία αυτής.- Ο Όσιος Αρκουδάριος, ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με τον συνονόματό του μητροπολίτη και στρατηγό, είχε διαπρέψει, στις δυτικές περιοχές του δουκάτου, προ εκατό και πλέον ετών, κάνοντας θαύματα, ενώπιον δεκάδων και εκατοντάδων ανθρώπων, τα οποία ουδόλως αμφισβητήθηκαν, από κάποια επιστημονική ή επιστημονικοφανή έρευνα.- Το θαυματουργό έργο του Οσίου Αρκουδαρίου συνίστατο στο ότι, αυτός με μία απλή κίνηση του χεριού του μετέτρεπε διάφορα ζώα σε αυτοδιοικητικούς άρχοντες.- Είναι χαρακτηριστικό ότι διάφορα έμβια όντα, όπως γαϊδούρια, μουλάρια, γουρούνια, σαύρες και άλλα ερπετά, σάλιαγκες και γυμνοσάλιαγκες, σκώληκες και μεταξοσκώληκες κ.α., είχαν μετατραπεί μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα σε δημάρχους, αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, με μία απλή κίνηση της χειρός του Οσίου.- Τελικώς ο Οσιος απεβίωσε, μετά από φρικτά βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν, οι θηριώδεις άπιστοι αδελφοί Πεπποκώστας και Πεππονίκος της γνωστής Μανδραικής οικογενείας των Συριζαίων.-

Ενώ λοιπόν το τετραμούλαρο κάρο κατηφόριζε την πλαγιά του Κιθαιρώνα προς την πόλη του Κριεκουκίου και ο Πιτουλάβιος άρχιζε να αγχώνεται περισσότερο, ως προς το αποτέλεσμα του ιερού καθήκοντος και έργου που επιτελούσε, με την μεταφορά της λειψανοθήκης, ο, του Περικλέους, Δημήτριος, δεν έχασε την ευκαιρία να τραγουδήσει για μία ακόμη φορά ένα από τα χυδαία άσματα, που τόσο πολύ αγαπούσε.- Σήμερα τραγουδούσε ένα άσμα που αναφερόταν στις πεοθηλαστικές δυνατότητες και ικανότητες κάποιων νεαρών γυναικών που εργάζονταν, με καθεστώς μερικής απασχόλησης, σε ύποπτα καπηλειά κάπου στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης.- Το άσμα του Δημητρίου, έκανε έντονη εντύπωση στους αγγλοσάξωνες στρατιώτες οι οποίοι τον ερώτησαν στην γλώσσα τους: What are you singing about? O Δημήτριος, αγνοώντας την αγγλοσαξωνική, αφού μούγκρισε αρνητικά, τους παρέπεμψε με νεύμα στον Πιτουλάβιο, γνωστό γλωσσομαθή της περιοχής.- Οι αγγλοσάξονες, αφού κατάλαβαν το νεύμα του Δημητρίου, απευθύνθηκαν πλέον στον Πιτουλάβιο τον οποίο και ρώτησαν What is he singing about? Ο Πιτουλάβιος με άνεση δεινού δραγουμάνου απάντησε: He is singing about blowjob’s women who work part-time in the bar of the port of Constantinople.-

Όπως ήταν φυσικό, οι αγγλοσάξωνες στρατιώτες ξέσπασαν σε ζωηρά γέλια, που επηρέασαν σε τέτοιο βαθμό, τόσο τον Πιτουλάβιο, όσο και τον Δημήτριο, που και αυτοί με την σειρά τους γέλασαν με την καρδιά τους.- Τα γέλια αυτά όμως διακόπηκαν απότομα, όταν ο καραγωγέας και οι επιβάτες του αντίκρισαν ένα συγκλονιστικό, πλην όμως απάνθρωπο και φρικιαστικό, ακόμη και για τα μέτρα της εποχής, θέαμα.- Τέσσερις άνθρωποι, δύο από την κάθε μεριά του δρόμου, στέκονταν ανασκολοπισμένοι σε ξύλινους πασσάλους, όντας ήδη πεθαμένοι.- Ο ανασκολοπισμός, ή διοβελισμός ή παλούκωμα ήταν ένας από τους φοβερότερους τρόπους εκτέλεσης αργού θανάτου, που επιβάλλονταν στους δουλοπάροικους και στους μικροαγρότες σε περίπτωση που αυτοί εξεγείρονταν ζητώντας τα όποια δικαιώματά τους.- Προφανώς κάποιοι επανέλαβαν το λάθος τους να διεκδικήσουν, χωρίς να λάβουν υπόψη τους τις αναμενόμενες συνέπειες.- Κάτω από τα παλούκια στέκονταν οπλισμένα μέλη του τάγματος των Ιπποτών του Θεού, τα οποία διαφωνούσαν, με αυτό τον τρόπο τιμωρίας των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων.- Η παρουσία τους, εκεί εξυπηρετούσε διπλό σκοπό.- Από την μία μεριά τα μέλη του τάγματος αυτού προσεύχονταν για τους εκτελεσμένους ευελπιστώντας για μία καλή θέση στο επουράνιο βασίλειο και από την άλλη προστάτευαν τα σώματα από επελάσεις σκυλευτών που αφθονούσαν στην περιοχή.- Επίσης τα μέλη του τάγματος φρόντιζαν για την συλλογή των σορών των εκτελεσμένων και την απόδοση αυτών σε συγγενικά πρόσωπα τα οποία στην συνέχεια, μετά από μία σεμνή και σεπτή τελετή, τα απέρριπταν στην χωματερή που βρισκόταν στον δρόμο για την μονή του Προφήτου Ηλία.- Κανονική κηδεία και ταφή, ουδόλως ελάμβανε χώρα, στις περιπτώσεις των εκτελεσμένων δουλοπαροίκων και μικροαγροτών, διότι ρητά απαγορευόταν με την ποινή του θανάτου.-

Την οδυνηρή έκπληξη αυτή, που αντιμετώπισαν ο καραγωγέας και οι επιβάτες του με ατελείωτα ξερατά, διέκοψε, όχι μόνο η απώλεια οπτικής επαφής με τους εκτελεσμένους, δεδομένου ότι το κάρο είχε ήδη στρίψει για να εισέλθει στην πόλη του Κριεκούκιου, αλλά και οι δυνατές οιμωγές και αλαλαγμοί της Χουάνα ντε Κριεκούκι, που εκπέμπονταν από τον πύργο του Κιθαιρώνα, όπου ήταν έγκλειστη η μελαγχολική καταλανή πριγκίπισσα.-

Τόσο το θέαμα των εκτελεσμένων όσο και οι φωνές της καταλανής πριγκίπισσας, έκαναν τον Πιτουλάβιο να συνειδητοποιήσει ότι εισερχόταν πλέον στην τοπική κοινωνία της πόλεως του Κριεκουκίου………

* * * * * *

Μόλις το τετραμούλαρο κάρο έφθασε στην πύλη της μονής του Αγίου Αθανασίου, ο Πιτουλάβιος αποβιβάσθηκε, φέροντας μαζί την ιερή λειψανοθήκη με την κάρα του Οσίου Αρκουδαρίου.- Στο σημείο αυτό, είχε στηθεί μία μικρή εξέδρα υποδοχής και παρευρίσκονταν πέρα από το μητροπολίτη Μελέτιο, και εκατοντάδες θρησκευόμενοι ορθόδοξοι επιφανείς πολίτες, μεταξύ των οποίων, οι Ιωάννης Δροσερός, Αντώνιος Ταώς, Αθανάσιος Κομνηνός, Παναγιώτης Κουτσολέων, Θεόδωρος Δάντσης, Δημήτριος Βάλλας, Αναστάσιος Κοτρυβός, Αναστάσιος Βοτανοσυλλέκτης, Μελέτιος Γραμματικός και άλλοι.- Όλοι, επώνυμοι και ανώνυμοι, ήταν συγκινημένοι και έκλαιγαν.- Όλοι, μα όλοι, εκτός από τον Δροσερό και τον Κουτσολέοντα, των οποίων οι άθλιες φάτσες εξέπεμπαν μία ιδιόμορφη ευχαρίστηση, δίνοντας την εντύπωση ότι η έλευση της κάρας, βεβαίωνε και το οριστικό τέλος του Αρκουδαρίου.- Μυστήρια πράγματα.-

Ο Πιτουλάβιος παρέδωσε την λειψανοθήκη στην μητροπολίτη, ο οποίος απευθυνόμενος στο πλήθος, αναφέρθηκε στην ζωή και στο έργο του Οσίου, μη παραλείποντας να επισημάνει την θαυματουργή παρουσία του και την καθοριστική συμβολή του στον εξανθρωπισμό των ζώων, που τα μετέτρεπε από απλά έμβια όντα σε τοπικούς άρχοντες.- Στην συνέχεια ο μητροπολίτης κάλεσε το πλήθος να ψάλει τον ύμνο του Όσιου.- Το πλήθος ανταποκρίθηκε, άμεσα, στο κάλεσμα, αυτό και όλοι κλαίγοντας – πλην του Δροσερού και του Κουτσολέοντας που μειδιούσαν ελαφρώς στεκάμενοι στο βάθος του κήπου της μονής – άρχισαν να ψάλλουν:

Όσιε Αρκουδάριε θαυματουργέ κάνε ένα θαύμα και για με

Θέλω άρχοντας τοπικός να γεννώ και ας είμαι από τενεκέ

Όσιε Αρκουδάριε θαυματουργέ δώσε σε μένα ψήφους πολλούς

Κάνε με, μεγαλομάρτυρα, ν΄ανήκω στους δυνατούς

Ο ψαλμός επαναλήφθηκε, αρκετές φορές, και κάθε φορά πιο δυνατά από την προηγούμενη, από ένα πλήθος που βρισκόταν πλέον σε θρησκευτική έκσταση.- Όμως οι αλλεπάλληλες ουρανομήκεις κραυγές του ψάλλοντος πλήθους, διακόπηκαν απότομα από τις, ακόμη πιο δυνατές, υβριστικές κραυγές, του Κοτσαρίκου Μακελλάρι, του οποίου το τάγμα ήταν εγκατεστημένο, ακριβώς από πάνω από την μονή του Αγίου Αθανασίου:

«……….Σκάστε πια τραγόπαπες μεσημεριάτικα ……….μας ξυπνήσατε με τις αγριοφωνάρες σας αυτές βρωμιάρηδες……………….Σκάστε επιτέλους να κράζετε…μοναστήρι είναι αυτό ή κλουβί με μαυροκόρακες…….. πάρτε το κεφάλι ……..και ούστ……….θέλουμε να κοιμηθούμε……..μη κατέβω κάτω και τα κάνω λαμπόγυαλο……..όξω…».-

          Όπως ήταν φυσικό ακολούθησε πλήρης παύση της υμνωδίας και το πλήθος μουδιασμένο άρχισε να διαλύεται.- Ποιος θα τολμούσε να τα βάλει με τον Μακελλάρι.- Εδώ δεν τολμούσε να του σηκώσει μπόι ο Διοικητής, ο ατρόμητος ντε Ντρίκο, θα του έφερναν αντίρρηση οι πολίτες μίας κατεχόμενης πόλης.- Έτσι λοιπόν το μεν πλήθος αποχώρησε, η δε τελετή περατώθηκε άδοξα.- Κατά την διάλυση της τελετής ο μητροπολίτης είπε χαμηλόφωνα στον Πιτουλάβιο «……..πάρε το κεφάλι του μεγαρίτη και βάλτο στην εκκλησία και πήγαινε να ξεκουραστείς ……….. το βράδυ έχει συμπόσιο στο διοικητήριο προς τιμή της διακομιδής και πρέπει να είσαι και εσύ να γνωρίσεις τους ντόπιους και τους ξένους άρχοντες».- Ο Πιτουλάβιος χωρίς να κρίνει τίποτε από τα λόγια του πνευματικού του πατέρα, αφού τακτοποίησε το θέμα με την λειψανοθήκη, στην συνέχεια, μετέβη να ξεκουραστεί στο δωμάτιο που του είχαν ετοιμάσει στην μονή για την εκεί διαμονή του…………..